SPORTWAGENS

Mercedes-AMG E 53 Hybrid stationwagen: wat de rijtest tegenviel

De Mercedes-AMG E 53 Hybrid stationwagen behoort tot het driemanschap van sportieve stationwagens, samen met de BMW M5 Touring en de Audi RS 6 Avant Performance. Hoewel hij misschien niet zo krachtig is als de andere twee, weet de E 53 Hybrid stationwagen omstanders te imponeren en biedt hij een hightech en rijk uitgeruste cabine voor het gezin.

Het gecombineerde motorvermogen van 577 pk, afkomstig van de 3,0-liter zescilinder-in-lijn en de elektromotor, maakt hem snel genoeg om de meeste sportwagens het nakijken te geven; van 0 naar 100 km/u sprint hij in slechts vier seconden. De krachtige plug-in hybride biedt bovendien een volledig elektrische actieradius van 66 kilometer. Combineer dit vermogen met adaptieve ophanging, achterasbesturing en vierwielaandrijving, en u hebt een recept voor spannend rijplezier in elk seizoen. Toch schiet de E 53 Hybrid stationwagen op enkele belangrijke punten tekort. Hieronder volgt een overzicht van de zaken die mij tegenvielen tijdens mijn tijd achter het stuur.

De schermen zijn te complex

Mijn testmodel was uitgerust met het optionele MBUX Superscreen, dat de standaard schermopstelling (een 12,3-inch digitaal instrumentenpaneel en een 14,4-inch centraal multimediadisplay) combineert met een 12,3-inch display voor de passagier. Zelfs het instrumentenpaneel kan worden geüpgraded naar een 3D-display, wat moeilijk vast te leggen is op foto’s. Dit is iets wat alleen door de bestuurder kan worden gewaardeerd en is volstrekt onnodig, maar ziet er wel gelikt uit.

Ondanks het hoogwaardige uiterlijk van het systeem is het complex en niet erg intuïtief. Het MBUX Hyperscreen domineert het dashboard volledig en leidt af. De menu’s zijn beter dan de vorige versie, maar de bediening van de klimaatregeling is te ingewikkeld en zit verborgen in de menulagen. U moet op het onderste deel van het scherm tikken om de temperatuurregeling en andere klimaatgerelateerde functies op te roepen.

Vrijwel alle audiofuncties moeten via het scherm worden bediend. Als u aanpassingen buiten het scherm wilt doen, is er geen fysieke volumeknop waarop u kunt vertrouwen op spiergeheugen. Er is een aanraakgevoelige schuifregelaar onder het scherm die niet bijzonder goed werkt. Het is vrijwel onmogelijk om het gewenste niveau in te stellen. Het springt ofwel naar een ongewenst niveau, of verandert nauwelijks iets. De kleine haptische schuifregelaar op het stuur is bijna net zo onhandig in gebruik. Waarom Mercedes vasthoudt aan deze omslachtige aanpak, is mij een raadsel.

Weinig beenruimte en geen stoelverwarming achterin

Een familie-stationwagen (zelfs een sportieve) zou ruimte moeten bieden aan vijf personen. Ik bedoel niet dat het net past, maar dat er voldoende been- en hoofdruimte is, en dat de middelste zitplaats geen ongemak veroorzaakt. De buitenste zitplaatsen in de E 53 Hybrid stationwagen zijn redelijk, maar als u achter een bestuurder van meer dan 1,80 meter zit, wordt het krap. Hoewel deze zitplaatsen comfortabel zijn, is er niet veel ruimte om de benen te strekken.

De E 53 Hybrid stationwagen biedt 91,95 centimeter beenruimte en 95,5 centimeter hoofdruimte. Dat is vergelijkbaar met de M5 Touring, maar de RS 6 Avant biedt ruim 2,5 centimeter meer beenruimte en 5 centimeter extra hoofdruimte. De middelste zitplaats in de E 63 heeft een enorme transmissietunnel en een achterste klimaatregelconsole die de beenruimte vrijwel geheel tenietdoen. Zelfs mijn 9-jarige zoon zat er na een paar minuten al ongemakkelijk. Hoeveel ik ook van deze stationwagen houd, voor mijn gezin zou hij niet werken.

Het lijkt erop dat vroege modellen van de 2026 E 53 Hybrid stationwagen niet worden geleverd met verwarmde achterstoelen, wat teleurstellend is voor een auto die na opties en bestemming circa 101.000 CHF kost (basisprijs circa 84.000 CHF). Zelfs de circa 35.000 CHF kostende Mazda CX-5 2.5 S Premium wordt standaard geleverd met zowel verwarmde als geventileerde achterstoelen. Deze bevindt zich niet eens in dezelfde prijsklasse of segment als de E 53 Hybrid stationwagen, en toch zitten de achterpassagiers er beter bij. Volgens de configurator van de stationwagen kan het 2027-model zonder extra kosten worden uitgerust met verwarmde achterstoelen, maar u moet wel het vakje aanvinken om dit toe te voegen.

De stuurwielbediening en de keuzehendel

Het stuur van de E 53 Hybrid stationwagen heeft vier horizontale spaken. De linkerkant bedient het instrumentenpaneel, de adaptieve cruisecontrol, de rijhulpsystemen en aanpasbare prestatie-instellingen. De rechterkant bedient het infotainmentscherm, telefoongesprekken, spraakcommando’s en de rijmodusselectie. Dat is echter niet het probleem.

Het is het feitelijke gebruik dat de grootste frustraties oplevert. Ze zijn allemaal capacitief aanraakgestuurd met haptische feedback. Bovendien moet u ernaar kijken om ze te kunnen gebruiken, omdat u niet op spiergeheugen kunt vertrouwen zoals bij fysieke knoppen. Ze zijn ook onnauwkeurig en kieskeurig, wat ze moeilijk te gebruiken en afleidend maakt.

De keuzehendel aan de stuurkolom is al lange tijd een van mijn grootste ergernissen. Niet alleen voelt het onnatuurlijk om op deze manier te schakelen (op en neer), maar het schakelen reageert ook traag. Ik maak vaak driepuntskeren in mijn buurt, en het systeem schakelde vaak naar neutraal wanneer ik de rijstand of achteruit wilde selecteren. U moet schakelen en kort vasthouden, anders registreert het systeem de selectie mogelijk niet. Ik zou liever een auto hebben met een meer traditionele elektronische keuzehendel op de middenconsole.

Conclusie

Geen enkel voertuig is perfect, maar u verwacht een betere ervaring met een auto die meer dan een ton kost. De E 53 Hybrid stationwagen blijft een parel van een stationwagen, en ik heb er met plezier in gereden. Het probleem is dat het dagelijks gebruik enkele zeer reële frustraties oplevert die voorkomen dat het een echt capabel gezinsvoertuig is. Stationwagens rijden over het algemeen beter dan SUV’s, maar ze moeten ook de ruimte en dagelijkse bruikbaarheid bieden die het verantwoord maken om ze te overwegen. Deze drie kwesties zullen niet iedereen gek maken, maar ze verdienen serieuze overweging in een segment dat om een aanzienlijke investering vraagt.

Chris Harris

Chris Harris is een autojournalist, autocoureur en presentator, bekend om zijn boeiende autoreviews en uitgebreide rijtests. Hij schrijft over de nieuwste sportwagens, performance-auto's, elektrische voertuigen en ontwikkelingen in de auto-industrie, met aandacht voor praktijkervaring. Dankzij zijn heldere en evenwichtige schrijfstijl blijven lezers op de hoogte van de nieuwste trends in de autowereld.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *