Ferrari 849 Testarossa Spider rijtest: een plug-in hybride supercar met oogstrelende vormgeving

Een Ferrari (Ferrari) roept altijd een zeker ontzag en emotie op. Niet alleen omdat de modellen razendsnel en buitensporig duur zijn (althans in Singapore), maar ook omdat ze zo uiterst effectief zijn. Het voelt vaak alsof de auto al het zware werk doet, terwijl de bestuurder simpelweg meerijdt.

De opvolger van de Ferrari SF90, de Ferrari 849 Testarossa Spider, vormt hierop geen uitzondering.

De ‘8’ in 849 staat voor acht cilinders, en de ’49’ voor 499 kubieke centimeter cilinderinhoud per cilinder, wat neerkomt op 3.992 cc ofwel een 4,0-liter motor.

De beroemde naam Testarossa gebruiken is mijns inziens een gedurfde zet. Voor velen roept die naam, afhankelijk van hun leeftijd, beelden op van een rode posterauto uit de jaren tachtig, compleet met zijdelingse luchtsleuven, V12-motorvermogen en voldoende visueel spektakel om elke supercar in elk tijdperk te doen blozen.

Toch heeft Ferrari niet geprobeerd een retro-uitvoering te maken. In plaats daarvan heeft het merk de geest van de Testarossa overgeplant in een zeer moderne machine.

Tijdloze vormgeving

Men kan dus stellen dat de 849 Testarossa weliswaar een “Testarossa” is van naam, maar niet van uiterlijk, en dat klopt. Hoe dan ook, men kan niet ontkennen dat de auto er absoluut oogstrelend en wonderbaarlijk magnifiek uitziet, ongeacht de hoek van waaruit men ernaar kijkt.

Hoewel velen zullen betreuren dat de zwarte strip over het front afbreuk doet aan het uiterlijk van de auto, zijn wij het daar niet mee eens.

De zwarte strip werkt in het echt uitstekend op de auto, vooral op een zilverkleurig exemplaar. Of het nu op de Ferrari F80 of de 12Cilindri Spider is, die zwarte strip zou wel eens het kenmerk van de supercarfabrikant kunnen worden in de toekomst.

Aan de achterzijde oogt de 849 Testarossa extreem sportiever dan een supercar, dankzij de dubbele achterlichten die zijn geïnspireerd op de Ferrari 512S- en 512M-racewagens uit het begin van de jaren zeventig, en de dubbele uitlaatpijpen die vanuit het midden lijken te steken alsof ze klaar zijn om te vuren.

Een rustiger, maar gericht interieur

Het interieur is daarentegen rustiger, maar niet minder op de bestuurder gericht en sportief, zoals men van een merk als Ferrari mag verwachten. Men opent de deuren, stapt in, en het eerste wat opvalt is het zwevende paneel dat de keuzehendel voor de transmissie herbergt. Het is een onbetwistbaar mooi detail dat de bestuurder (en passagier) omhult en beiden de benodigde “persoonlijke ruimte” geeft tijdens het rijden met de open variant.

Een ander mooi detail is een kussen aan de rechteronderzijde om het been op zijn plaats te houden, mocht men besluiten de Spider door de talloze bochtige wegen in het zonnige Spanje te sturen.

Daarnaast heeft Ferrari de interface van het interieur van de 849 Testarossa aangepast met een nieuwe mens-machine-interface (HMI) en fysieke schakelaars rondom (en op het stuur), wat de bediening onderweg aanzienlijk vereenvoudigt – een verbetering ten opzichte van de haptische knoppen van de SF90.

Het spreekt voor zich dat de rood geanodiseerde Manettino nog steeds op het stuur zit en de perfecte “schakelaar” voor de rijmodi blijft.

Gerichte aanpassingen om de juiste redenen

Over Manettino gesproken, de 849 Testarossa Spider is voorzien van een eManettino-draaiknop op het stuurwiel die vier rijmodi biedt: Qualify, Performance, Hybrid en eDrive (volledig elektrisch).

Door de startknop op het stuur in te drukken, komt de aandrijflijn tot leven in de Hybrid-modus, precies zoals ik in mijn testauto ervoer.

In deze modus start de auto in absolute stilte, waarbij men de Performance-modus moet inschakelen om de V8-motor te starten. Wanneer dat gebeurt, klinkt de auto onmiddellijk luid, krachtig en fel.

Net als de SF90 valt er weinig aan de 849 Testarossa af te keuren; in feite past en verbetert de 849 daar waar de SF90 tekortschiet. Althans, min of meer.

De nieuwe open variant wordt nog steeds aangedreven door een plug-in hybride aandrijflijn en is nog steeds waanzinnig snel – het model levert voldoende stuwkracht om de ingewanden te verplaatsen telkens wanneer men het gaspedaal intrapt. Maar deze keer heeft Ferrari iets toegevoegd wat de SF90 soms miste: karakter.

Onder de scherp gelijnde carrosserie bevindt zich een ingrijpend herziene versie van Ferrari’s plug-in hybride V8-platform. De bekende 4,0-liter twin-turbo V8-motor blijft behouden, maar is uitgebreid herzien, met uitzondering van het passagierscompartiment, dat vergelijkbaar is met dat van de SF90.

Volgens Ferrari is de 849 Testarossa voorzien van de grootste turbo’s die ooit op een productiestraatauto van Ferrari zijn gemonteerd, terwijl het model de indeling met drie elektromotoren van het merk behoudt: twee aan de voorzijde en één aan de achterzijde, tussen de achteras en de versnellingsbak.

Enorm vermogen en pure waanzin

Het resultaat is een duizelingwekkend motorvermogen van 1.035 pk en 842 Nm koppel bij 6.500 t.p.m., waardoor de auto de 100 km/u vanuit stilstand in slechts 2,25 seconden bereikt. Dat is ongeveer 50 pk en 40 Nm koppel meer dan de SF90.

Om dat in perspectief te plaatsen: de atmosferische V12 LaFerrari produceert ongeveer 936 pk en legt de sprint van 0 naar 100 km/u af in circa 2,6 seconden.

In veel opzichten zou het de 849 Testarossa ernstig tekortdoen om deze een loutere opvolger of, erger nog, een modelupdate van de SF90 te noemen.

Afgezien van de cijfers, verdient de manier waarop deze open variant over het asfalt danst echt lof. Zeker, veel andere auto’s kunnen boeiend, verleidelijk en snel zijn, maar geen enkele kan opboksen tegen deze Ferrari.

De precieze, goed gewogen en communicatieve besturing stelt de bestuurder niet alleen in staat om nauwkeurig te sturen waar men wil, maar geeft ook het gezag om te weten en te voelen wat er onder en voor de auto ligt, zodat men bochten met volledig vertrouwen kan aansnijden.

En als vertrouwen niet je sterkste punt is, zoals bij mij, en je je buren ‘s nachts niet wakker wilt maken bij aankomst of vertrek, heeft de auto een accupakket van 7,9 kWh dat een volledig elektrische actieradius van maximaal 25 kilometer biedt, zodat je geruisloos van huis kunt vertrekken.

Mens en machine als één

De 849 Testarossa is niet louter een snellere SF90. Het is een volwassener, emotioneler en uiteindelijk een completere Ferrari. En in een wereld die steeds meer geobsedeerd is door cijfers, is dat misschien wel de meest indrukwekkende prestatie van allemaal.

Van het gevoel tot de emotie, de 849 Testarossa Spider die ik ervoer, genereert deze in grote hoeveelheden. De mechanische brom van de uitlaat en de magische timing van de achttraps versnellingsbak zijn ronduit spectaculair.

De precieze en goed gewogen besturing is ronduit spectaculair. En het gevoel van auto en bestuurder als één is nog nooit zo sterk geweest.

Daarom zeg ik dat er altijd iets ontzagwekkends en emotioneels is aan het rijden in een Ferrari…

De auto zal naar verwachting in het vierde kwartaal van dit jaar in Zwitserland arriveren.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op sgCarMart.