Mini Cooper Electric: Rijtest en Motability-review

De leuke rijervaring die zo kenmerkend is voor Mini, leeft voort in deze vierde BMW-interpretatie van de iconische kleine hatchback. Hoewel benzinemotoren nog steeds leverbaar zijn, richten we ons hier op de elektrische variant. Deze staat nu op een speciaal ontwikkeld platform dat ruimte biedt voor een grotere batterij en daarmee een grotere actieradius. Motability-klanten profiteren bovendien van een gratis laadpunt voor thuis (mits er een privéparkeerplaats is) of toegang tot een uitgebreid laadnetwerk.

Mini Cooper Electric: Motability-aanbiedingen en prijzen

Elektrisch aangedreven Mini-modellen bestaan al geruime tijd; de eerste Mini E-prototypes werden al in 2008 geproduceerd. Verrassend genoeg duurde het daarna twaalf lange jaren voordat het merk daadwerkelijk een batterij-elektrisch model in productie nam: de Mini (Mini) Electric van het R56-tijdperk in 2020. Dit was des te opmerkelijker omdat BMW, onderdeel van hetzelfde Münchense conglomeraat, al in 2016 een vergelijkbare auto (de i3) in dit segment had gelanceerd.

Ondanks de lange ontwikkelingsperiode was het eerste elektrische R56-ontwerp van Mini enigszins geïmproviseerd, in feite een elektrische versie van het F56-model met verbrandingsmotor. Met zijn opvolger, het J01-ontwerp, zijn de zaken echter heel anders. Ogenschijnlijk zijn er twee versies van de huidige Mini Hatch, maar het F66-model met verbrandingsmotor – dat we al hebben getest – is eigenlijk slechts een herziene versie van zijn voorganger met nieuw plaatwerk en een vernieuwd interieur. Het is dit J01-tijdperk EV-ontwerp dat het volledig nieuwe model is dat Mini beloofde. De onderliggende architectuur en aandrijflijn zijn ontwikkeld door Spotlight Automotive, een joint venture tussen BMW en de Chinese gigant Great Wall Motor.

In tegenstelling tot de Cooper Hatch met verbrandingsmotor wordt het elektrische model in China gebouwd (naast zijn vijfdeurs tegenhanger, de identiek gebouwde Aceman-crossover). Alle varianten dragen nu een ‘Cooper’-embleem. Belangrijker nog, alle uitvoeringen verbeteren aanzienlijk de geringe actieradius die kenmerkend was voor de eerste generatie elektrische Hatch van het merk.

Er zijn nu twee batterijopties en het is zelfs mogelijk om de Cooper Electric in de potente John Cooper Works-uitvoering te krijgen.

Mini Cooper Electric: Rijervaring

Snelheid is misschien het eerste wat opvalt, maar voor BMW was het met deze J01-generatie Mini Cooper Electric vooral belangrijk om een drastische toename van de actieradius te realiseren. De voornaamste reden dat mensen het oorspronkelijke elektrische R56-model niet kochten, was dat het vaak moeite had om de grens van 160 kilometer te doorbreken tussen laadbeurten als men er sportief mee reed. Dat model kon geen grotere batterij huisvesten, en zelfs als dat wel het geval was geweest, zou al dat extra gewicht de kenmerkende wendbaarheid van de Mini hebben tenietgedaan. Het oplossen van dit probleem was dan ook een enorme uitdaging voor dit vervangende model, zo groot zelfs dat de ingenieurs uit München de krachten moesten bundelen met het Chinese conglomeraat Great Wall Motor om dit te bewerkstelligen.

Er is veel werk verricht aan een volledig nieuw Spotlight Automotive-platform om de auto in staat te stellen het aanzienlijke extra gewicht van twee nieuwe batterijen, die veel zwaarder zijn dan de kleine 35,6 kWh-eenheid van het originele model, te dragen. Er is keuze uit een 40,7 kWh accupakket voor de basis Cooper Electric E, dat een motor van 182 pk voedt en een actieradius tot 298 kilometer biedt. Of een 54,2 kWh batterij voor de topversie Cooper Electric SE die we hier testen, die een motor van 215 pk aandrijft en een actieradius tot 398 kilometer mogelijk maakt, een voorheen ongekende waarde voor een elektrische Mini. De grotere batterij wordt ook gebruikt door de John Cooper Works-versie, die enkele software-aanpassingen aan zijn motor krijgt, waardoor het motorvermogen toeneemt tot 258 pk, terwijl hij toch een actieradius tot 404 kilometer weet te behalen.

De actieradius is dus veel beter; maar ten koste van de Mini-achtige wendbaarheid? Het leeggewicht is immers toegenomen van een relatief lichte 1.312 kg in de eerste generatie naar 1.540 kg in de Cooper E en een forse 1.615 kg in deze Cooper SE. Als u direct vanuit het oude R56-model in deze auto stapt, zult u het effect van dat extra gewicht op hogere snelheden in krappe bochten voelen – zij het niet zo veel als u misschien zou verwachten. De ingenieurs hebben de ophanging zeer zorgvuldig moeten ontwerpen om dat resultaat te bereiken (deze is iets zachter in deze zwaardere SE-variant) en ze willen niet dat eigenaren met het eindresultaat gaan experimenteren. Dit is ongetwijfeld de reden waarom (in tegenstelling tot de versie met verbrandingsmotor) u geen adaptieve ophanging kunt krijgen – wat altijd een beetje een probleem is bij een stevig geveerde Mini.

Gelukkig zijn de vooraf bepaalde passieve dempingsinstellingen net acceptabel voor gebruik in de stad en op uw favoriete secundaire wegen zijn ze goed gekozen om het meeste van het kartachtige rijgedrag te behouden waar Mini nog steeds bekend om wil staan.

Mini Cooper Electric: Vormgeving en bouwkwaliteit

Net als de vorige Mini Hatch Electric van het R56-tijdperk, is deze J01-generatie auto opzettelijk visueel bijna identiek aan zijn tegenhanger met verbrandingsmotor, afgezien van kleine wijzigingen aan de voor- en achterkant. En, net als voorheen, is hij niet leverbaar als vijfdeurs, hoewel er op termijn wel een cabrioletversie zal verschijnen. Vanaf de zijkant ziet hij er precies uit als een F66-generatie Cooper 3-deurs met verbrandingsmotor, met zijn direct herkenbare silhouet, vlakke beglazing, ‘zwevend’ contrasterend gekleurd dak en zwart gemaakte raamstijlen.

We noemden al de kleine visuele verschillen van de EV; het meest opvallende is de afdekplaat onder de motorkap aan de voorkant, die het kleine grille vervangt dat u op een F66-model met verbrandingsmotor vindt. Afgezien daarvan moet u echter behoorlijk scherp zijn om de EV-verschillen ten opzichte van de fossiele versie te spotten – en u zou nooit raden dat de twee modellen onderhuids zo totaal anders zijn.

Het is nog moeilijker om de EV-modelwijzigingen in het interieur op te pikken, waar, zoals bij elke Mini, het middelpunt van de cabine een bekend groot rond centraal display blijft – 24,1 centimeter groot. Bij dit generatieontwerp wordt het echter niet vergezeld door een klein instrumentenpaneel, wat u niet echt nodig heeft omdat de meeste modellen nu een head-up display krijgen. Verder is er niets te zien door het opnieuw ontworpen stuurwiel, behalve het nieuwe dashboardpaneel met textielafwerking, dat zich van u afstrekt naar de vrij rechtopstaande voorruit, van kleur verandert afhankelijk van het uitrustingsniveau en past bij de trendy Mini-uitstraling. Het minimalistische dashboard is grotendeels ontdaan van knoppen en de keuzehendel is verplaatst naar een rij tuimelschakelaars onder het centrale scherm. U zit vrij laag, wat bijdraagt aan het beloofde ‘sportieve’ gevoel. Er is een vreemde mix van zowel verticale als horizontale ventilatieopeningen; en leuke kleine modieuze details zoals een contrasterend gekleurd lipje voor de passagier, de stoffen onderste spaak van het stuurwiel en een Mini-doosje met merknaam tussen de stoelen.

Eenmaal achterin gepropt is er minder ruimte voor hoofd en benen dan in vrijwel elke denkbare concurrent, maar dat is altijd al het geval geweest bij een 3-deurs Mini. En de achterbank is beperkt tot twee personen. De rugleuning is echter vrij comfortabel. En er is fractioneel meer knieruimte dan het vorige generatie EV-model bood. Achterin is er een bagageruimte van 210 liter, uitbreidbaar tot 800 liter.

Mini Cooper Electric: Specificaties en uitrustingsniveaus

In de kern van het modelgamma hangt de standaarduitrusting af van de keuze tussen de drie belangrijkste uitrustingsniveaus – ‘Classic’, ‘Exclusive’ en ‘Sport’ – voordat men bij het John Cooper Works-model komt, dat zijn eigen opzichzelfstaande specificatie aan de top van het gamma heeft. Standaarduitrusting over het hele gamma omvat LED-koplampen, LED-achterlichten, automatische koplampen en ruitenwissers, parkeersensoren achter, een achteruitrijcamera, cruisecontrol en ‘Mini Experience’ rijmodi. Bovendien is er een eDrive-exterieurgeluid en een warmtepomp om de actieradius bij koude temperaturen te behouden. Lichtmetalen velgen zijn ook standaard, met 16-inch velgen bij het ‘Classic’ uitrustingsniveau, 17-inch velgen bij de ‘Exclusive’ uitvoering en grote 18-inch velgen op de top ‘Sport’ en John Cooper Works-versies.

Welke variant u ook kiest, binnen de vraagprijs kunt u het dak laten uitvoeren in carrosseriekleur of in zwart, ‘Chili Red’ of ‘Glazed White’. Binnenin krijgen alle modellen het grote ronde OLED-fasciadisplay van Mini, sfeerverlichting, automatische klimaatregeling met twee zones, een verwarmd stuurwiel en een Mini-navigatiesysteem. De bekleding is meestal een combinatie van stof en Vescin-kunstleer, verkrijgbaar in zwart of grijs.

Wat de veiligheidsuitrusting betreft, zijn alle Cooper Electric-modellen minimaal voorzien van de inhoud van Mini’s ‘Driving Assistant’ pakket. Dit omvat Forward Collision Warning met reminterventie, Lane Keep Assist, Blind Spot Detection, Rear Collision Prevention en Vehicle Exit Warning. Er is ook bestuurdersmonitoring en gelukkig is dit, in tegenstelling tot sommige concurrerende systemen, niet te opdringerig.

Mini Cooper Electric: Kosten van het rijden

De actieradiuscijfers gaven we al in een eerdere sectie; meer gedetailleerd bedragen deze officieel tussen de 288 en 298 kilometer voor het Electric E-model met zijn 40,7 kWh batterij (waarvan slechts 36,6 kWh daadwerkelijk bruikbaar is); tussen de 385 en 398 kilometer voor de Electric SE-variant met zijn 54,2 kWh batterij (waarvan 49,2 kWh bruikbaar is) en tussen de 364 en 404 kilometer voor de JCW-versie. Afhankelijk van de variant verwacht Mini dat deze Cooper Electric een efficiëntie van ergens tussen de 3,8 en 4,3 miles per kWh zal behalen.

Hoe zit het met opladen? Hier verwachtten we niet veel, want de basis Cooper E kan slechts met een bijna onacceptabel lage snelheid van 75 kW opladen; zelfs de Cooper SE met grotere batterij haalt maximaal 95 kW. Ter vergelijking in dit segment kan een Volkswagen ID.3 135 kW of meer aan. Mini moet hier dringend aan werken. Toch kan op alle modellen een DC-snellaadsessie van 10-80% nog steeds in 28 minuten (voor de E) of 30 minuten (voor de SE en JCW) worden voltooid; hiermee zult u waarschijnlijk kunnen leven. Voor AC-laden thuis, duurt het volledig opladen van de batterij voor een Cooper E met een typische 7,4 kW wallbox net geen 6 uur; voor de SE-variant is dit net geen 8 uur. Als uw woning een 11 kW wallbox met een driefasige aansluiting kan ondersteunen, kunt u die tijden respectievelijk terugbrengen tot vier uur en 30 minuten – of vijf uur en 15 minuten.

Mini Cooper Electric: Samenvatting

Als u de kritische conclusie kunt vermijden dat dit de Mini Electric is die we eigenlijk vanaf het begin hadden moeten hebben, valt er veel te waarderen aan de tweede generatie elektrische kleine hatchback van het bedrijf. Het merk heeft niet geprobeerd de doelgroep van dit model te verbreden door de auto groter te maken, of de rijervaring minder compromisloos. Maar toegewijde Mini Hatch-volgers zullen waarschijnlijk blij zijn dat dit het geval is. Beter een Mini die zijn markt kent.

En als u binnen dat productprofiel valt, maar wenste dat het oorspronkelijke model een langere actieradius en wat meer technologie had, dan wordt u hier goed bediend. U zou kunnen stellen dat dit het meest karaktervolle Mini-model is dat BMW tot nu toe heeft gemaakt; het is zeker een verfrissend tegengif voor veel van de andere nogal ‘standaard’ EV-aanbiedingen in dit segment. En een echt moderne interpretatie van het origineel van Issigonis.

Mini Cooper Electric: Motability-voordelen

Mensen met een beperking en verzorgers die via het Motability Scheme een nieuwe Mini Cooper Electric kiezen, ontvangen een gloednieuwe auto, geleverd door een Motability-specialist bij een lokale Mini-dealer, compleet met verzekering voor maximaal drie genoemde bestuurders, pechhulp, onderhoud, bandenvervanging, reparatie of vervanging van de voorruit, en jaarlijkse wegenbelasting gedurende de driejarige leaseperiode.