Ferrari 12Cilindri: Prestatiegerichte Variant Mogelijk met Historische Naam
De ingenieurs van het merk uit Maranello zijn weer aan het werk om het atmosferische topmodel van Ferrari te verfijnen. Het volgende model van de 12Cilindri, dat tot in detail is gespot, toont een circuitgerichte afstelling met tal van aerodynamische aanpassingen ten opzichte van het standaardmodel en de nieuw geïntroduceerde uitvoering met gesimuleerde handbak.
Hoewel de Italiaanse fabrikant deze variant van de 12Cilindri nog niet openbaar heeft bevestigd, heeft het bedrijf wel enkele interessante handelsmerken gedeponeerd bij het Italiaanse Patent- en Merkenbureau. De meest voor de hand liggende potentiële namen zijn 12Cilindri MM en 12Cilindri GTO, waarbij MM staat voor Mille Miglia. De benaming GTO is driemaal gebruikt in de geschiedenis van Ferrari.
Het begon allemaal met de 250 GTO racewagen, die waarschijnlijk de duurste Ferrari is die men kan kopen. Vervolgens kwam in de jaren tachtig de 288 GTO straatauto, een productiemodel dat oorspronkelijk bedoeld was voor Groep B-rally’s. Het programma evolueerde uiteindelijk naar de 288 GTO Evoluzione, een testbank die diende als technische blauwdruk voor de iconische F40.
De laatste keer dat Ferrari GTO officieel gebruikte, was begin jaren 2010 met de van de 599 afgeleide circuitversie. Als gelimiteerd productiemodel met 599XX-voorzieningen is de 599 GTO een seconde sneller op Fiorano dan de Enzo. Zoals bekend produceerde Ferrari 599 exemplaren van dit model.
Aerodynamische aanpassingen en gewichtsbesparing
Een snelle zoektocht op online fora suggereert dat Ferrari van plan is GTO als achtervoegsel te gebruiken voor deze 12Cilindri-uitvoering. De aangepaste voorbumper is voorzien van aerodynamische vinnen aan weerszijden voor extra neerwaartse druk op de vooras. Deze vinnen genereren ook energierijke wervelingen langs de zijkanten, die turbulente hogedruklucht uit de voorste wielkasten trekken.
Het gecamoufleerde prototype is uitgerust met koolstofkeramische remmen en high-performance banden, en beschikt verder over een opvallende achterspoiler. Deze geïntegreerde eendestaart-rand creëert een hogedrukzone boven de achteras, waardoor de achterzijde stabiel blijft bij snelle bochten en zware remomstandigheden, terwijl de toenemende grip aan de voorzijde door de vinnen wordt gecompenseerd.
De eendestaartspoiler reguleert ook het loslaatpunt van de luchtstroom die over de daklijn beweegt. Door de lucht netjes van de achterkant te scheiden, vermindert het de aerodynamische weerstand door onderdruk achter het voertuig, terwijl schone luchtstroom wordt geleid naar het onderdrukgebied dat wordt gecreëerd door de achterdiffusor eronder.
Verder pronkt het gecamoufleerde prototype met lichtgewicht gesmede wielen en gedeeltelijk gecamoufleerde uitlaatmonden die duiden op een andere oplossing voor deze uitvoering van de 12Cilindri. Het nog onbevestigde model, ook wel 12Cilindri Versione Speciale genoemd, zou een volledig titanium uitlaat moeten krijgen om hier en daar enkele kilo’s te besparen.
In lijn met eerdere modellen in gelimiteerde oplage, is gewichtsbesparing waarschijnlijk een hoofddoel. In plaats van aluminium panelen zou Ferrari heel goed pre-preg koolstofvezel kunnen gebruiken voor diverse panelen, waardoor het drooggewicht onder de 1.500 kilogram komt.
De krachtigste 12Cilindri tot nu toe zal in 2027 verschijnen en zal gemakkelijk beter presteren dan de reguliere uitvoering. Op dit moment levert de 6,5-liter atmosferische V12 van de grand tourer met de motor voorin 819 pk en 678 Nm koppel, met een elektronisch begrensde toerenbegrenzer van 9.500 tpm.
