Mini John Cooper Works Aceman E: een rijtest

Mini (Mini) is een van die merken die de autowereld ontstijgt en dankzij zijn unieke levensvisie een inherent onderdeel is geworden van de populaire cultuur. Het begon allemaal met de leuke, kleine driedeurs Mini, maar het bedrijf introduceerde onlangs de aanzienlijk grotere Countryman, die ook veel populariteit verwierf. En nu is er de Aceman, die mooi in het gat tussen de twee modellen moet passen.

Vandaag testen we de Mini John Cooper Works Aceman E, de meest krachtige versie van de compacte crossover. Met een lengte van iets meer dan 4 meter zou hij nog steeds goed moeten passen in het stadsleven, terwijl hij merkbaar meer ruimte biedt dan de reguliere Mini.

Mini hoopt dat de vormgeving en maximale ruimtebenutting ervoor zorgen dat de Aceman nog steeds kan concurreren met aanzienlijk grotere voertuigen.

De JCW E levert 258 pk en 350 Nm koppel, dat uitsluitend naar de voorwielen wordt gestuurd. De Aceman is tevens het eerste Mini-model dat uitsluitend met elektrische aandrijflijnen is ontwikkeld, zonder benzine-alternatief.

De afmetingen van de Aceman bedragen 4,08 meter lengte, 1,76 meter breedte en 1,51 meter hoogte, met een wielbasis van 2,61 meter. De door ons geteste Aceman JCW E beschikt over voorwielaandrijving met 190 kW (258 pk) en 350 Nm koppel. De totale batterijcapaciteit is 54,2 kWh, waarvan 49,2 kWh bruikbaar. Er is ook een Aceman E-versie met voorwielaandrijving, 135 kW (184 pk), 290 Nm koppel, een bruikbare batterij van 38,5 kWh en een WLTP-actieradius van 310 kilometer. De laadsnelheid bedraagt maximaal 95 kW via CCS, waarmee de accu in 31 minuten van 10 tot 80% is op te laden. De WLTP-actieradius van ons testmodel is 356 kilometer. Het leeggewicht is 1.825 kg en het brutogewicht 2.280 kg. Verdere kenmerken zijn programmeerbare dag- en achterlichten, games, Apple CarPlay en Android Auto, en over-the-air updates.

Exterieur

De vormtaal van Mini (Mini) is geleidelijk geëvolueerd van rond en vrolijk naar scherper en agressiever. De Aceman is echter nog steeds onmiskenbaar een Mini, dankzij de hoog geplaatste koplampen en grote grille. De toegevoegde hoeken geven hem een enigszins gespierde uitstraling.

Het model biedt de keuze uit drie verschillende dagrijlichtsignaturen, waardoor de voorkant, afhankelijk van de voorkeur, licht verschillende persoonlijkheden kan aannemen.

De grille zelf is grotendeels decoratief, aangezien de elektrische Aceman nauwelijks zo’n grote opening nodig heeft voor koeling. De vorm behoudt wel het bekende Mini-gezicht, hoewel de auto vanuit sommige hoeken meer weg heeft van een vis met open mond dan van een kleine, prestatiegerichte crossover.

Vanaf de zijkant behoudt de Aceman de bekende hoekige proporties en kan hij op het eerste gezicht gemakkelijk worden aangezien voor de grotere Countryman. John Cooper Works-emblemen op de onderkant van de dorpels van de voorportieren helpen deze versie van de reguliere modellen te onderscheiden.

De deurgrepen zijn netjes geïntegreerd in de carrosserie om de aerodynamica te verbeteren, terwijl ze gemakkelijk te bedienen blijven, en zo het ongemak van volledig verzonken of gemotoriseerde ontwerpen bij sommige concurrenten vermijden.

JCW-specifieke velgen maken de vormgeving compleet, voorzien van 225/40 R19 Hankook iON evo R-banden. Deze zijn ontworpen om efficiëntie en sportieve rijeigenschappen in evenwicht te houden, hoewel ze in onze ervaring in geen van beide categorieën uitblinken. De R-versie biedt echter wel merkbaar meer prestaties vergeleken met de standaard iON evo.

Aan de achterzijde is de Aceman opnieuw onmiskenbaar een Mini, vooral wanneer de achterlichten zijn geconfigureerd om het Union Jack-patroon weer te geven. Een groot Aceman-opschrift loopt over de achterklep, wat duidelijk de specifieke uitvoering aangeeft.

Interieur

De nieuwste interieurvormgeving van Mini (Mini) hebben we al uitgebreid behandeld in onze rijtesten van de Cooper SE JCW en Countryman SE ALL4, dus hier focussen we alleen op de hoogtepunten. De algehele materiaalkwaliteit komt niet overeen met de premium ambities van het merk Mini. Alles is netjes afgewerkt, maar het gevoel bij het aanraken van bijna elk oppervlak in het interieur is niet bijzonder aangenaam.

Het stuurwiel deelt de meeste bedieningselementen met andere moderne Mini- en BMW-modellen, maar de onderste spaak is vervangen door een stoffen strook. Dit voegt een broodnodige persoonlijkheid toe aan een verder vrij alledaagse vormgeving.

Achter het stuur bevindt zich een Boost-hendel, waar men normaal een keuzehendel verwacht. Trekt men eraan, dan geeft de Aceman JCW E tien seconden lang zijn volledige vermogen vrij, wat een extra stoot geeft bij het inhalen.

Opmerkelijk genoeg is er geen traditioneel instrumentenpaneel. Mini plaatst in plaats daarvan een decoratieve lederen riem op het dashboard, waar men er een zou verwachten. Deze dient absoluut geen ander doel dan er interessant uitzien. Een optioneel head-up display compenseert dit gedeeltelijk, hoewel we nog steeds de voorkeur zouden geven aan beide.

Het dashboard zelf is bekleed met een grove textielstructuur die er onderscheidend uitziet, maar verrassend ruw aanvoelt. Erger nog, het trekt stof alarmant snel aan en is ongelooflijk moeilijk schoon te maken. Onze testauto met lage kilometerstand had al veel vuil verzameld dat ogenschijnlijk onmogelijk te verwijderen was.

Hetzelfde materiaal loopt door op de deuren, waar het een nog groter probleem veroorzaakt. Tijdens een langere rit raakte de elleboog van onze recensent zichtbaar gekneusd door het constante rusten tegen het ruwe oppervlak. Eigenzinnige vormgeving is één ding, maar het interieur zou de inzittenden fysiek geen pijn mogen doen.

In het midden bevindt zich Mini’s kenmerkende ronde OLED-scherm. Het ziet er erg cool uit, maar toont ook de reden waarom rechthoekige schermen de markt domineren. Veel apps hebben moeite om optimaal gebruik te maken van het ronde formaat en zien er onhandig aangepast uit. We zullen deze compromissen verder onderzoeken in de sectie over technische functies.

Onder het scherm bevindt zich een rij fysieke schakelaars voor de belangrijkste functies. Mini noemt zijn rijmodi ‘Experiences’, die worden bediend via een specifieke tuimelschakelaar naast de contactsleutel, de keuzehendel en de audiobediening. Aparte knoppen bedienen de ontdooiing en de gevarenlichten.

Er is ook een sneltoets voor de camera’s en een andere voor het menu van de rijhulpsystemen, waardoor het relatief eenvoudig is om individuele systemen uit te schakelen als deze te storend worden met hun waarschuwingsgeluiden. Helaas toont het pictogram een generieke auto in plaats van een Mini. Misschien een klein detail, maar wel een dat een alledaags product onderscheidt van een detailgericht passieproject.

De middenconsole is groot, maar niet bijzonder nuttig. Deze biedt een draadloze telefoonoplader, twee USB-C-poorten, een 12V-aansluiting en twee bekerhouders. Helaas vallen kleinere drankjes gemakkelijk om bij de eerste bocht of kuil.

Dan is er de armsteun, die aanvoelt alsof deze is geleend van de goedkoopste bureaustoel die Mini kon vinden. Deze is helemaal niet verstelbaar, terwijl het kleine opbergvak eronder van de bestuurder af opent en te ondiep is om veel nuttigs in op te bergen.

Voor een voertuig dat grotendeels gericht is op vrouwelijke klanten, is het een grote teleurstelling dat de spiegels in de zonnekleppen geen verlichting bieden, waardoor ze ‘s nachts nutteloos zijn.

Een optionele functie die we oprecht waarderen, is het verlichte panoramische dak. Het ziet er ‘s nachts uitstekend uit en verlicht het interieur overdag, terwijl een conventionele schuifkap gelukkig beschikbaar blijft om de inzittenden te beschermen tegen ongewenste zonnebrand.

De JCW-stoelen hebben ook een unieke vormgeving die ze onderscheidt van minder uitgeruste Aceman-versies. Ze bieden voldoende zijdelingse steun in bochten zonder oncomfortabel te worden op langere ritten. Helaas ziet het synthetische leer er duidelijk goedkoop uit en voelt het zo aan, iets dat moeilijk te vergeven is voor deze prijs, vooral in dit topmodel.

Achterpassagiers krijgen weinig luxe, wat begrijpelijk is voor een auto van dit formaat. Belangrijker nog, de Aceman slaagt erin voldoende ruimte te bieden voor vier volwassenen om comfortabel te reizen, zelfs over langere afstanden.

Onze recensent is 1,95 meter lang en past relatief comfortabel achter zijn rijpositie. Kleinere inzittenden zouden zich perfect voelen, maar het is geruststellend dat zelfs grotere personen de Aceman kunnen gebruiken.

De enige opmerkelijke omissie is een achterste middenarmsteun. Deze zou wat welkome comfort hebben toegevoegd zonder veel ruimte in te nemen en voelt aan als een gemiste kans voor Mini.

Opbergruimte en functionaliteit

Gezien het compacte exterieur van de Aceman is de bagageruimte eigenlijk behoorlijk respectabel. Het kofferbakvolume bedraagt 300 liter, wat niet veel lager is dan dat van de directe concurrenten, die fysiek groter zijn.

De vloer kan op twee verschillende hoogtes worden ingesteld, om zo de ruimte voor volumineuze items te maximaliseren of een extra compartiment eronder te creëren voor kleinere voorwerpen die men liever niet ziet rondrollen tijdens het rijden.

Het neerklappen van de achterbank vergroot de capaciteit tot 1.005 liter, wat de Aceman aanzienlijk nuttiger maakt voor het vervoeren van grotere items. Met name de gehele ruimte kan worden benut dankzij de vlakke laadvloer, zelfs met neergeklapte stoelen.

Er is echter geen frunk, wat iets meer dagelijkse bruikbaarheid zou hebben toegevoegd voor laadkabels of kleinere spullen.

Rijervaring

Mini (Mini) heeft zijn reputatie traditioneel opgebouwd rond leuke, responsieve auto’s, ondersteund door decennia aan rally- en circuitprestaties. De Aceman voelt echter ver verwijderd van die erfenis.

De rijervaring is het best te omschrijven als veilig. De carrosserie blijft indrukwekkend stabiel in bochten met zeer weinig overhellen, maar de stuurinrichting is zo gevoelloos dat men bijna geen zinvolle feedback krijgt. Vergeet het vinden van de grens; zelfs het precies plaatsen van de auto is moeilijker dan het zou moeten zijn.

Sommige boten communiceren duidelijker via hun roer, wat bijzonder teleurstellend is gezien hoe enthousiast eerdere Mini-modellen aanvoelden. Deze kritiek geldt voor een groot deel van het huidige modelgamma, maar de Aceman is de grootste boosdoener.

De laaggeplaatste accu helpt de carrosserie stabiel te houden, maar de combinatie van een verhoogde rijhoogte, aanzienlijk gewicht en compacte voetafdruk legt veel stress op de banden. Bij harder rijden geven deze relatief vroeg op, wat het prestatiepotentieel van de JCW E beperkt.

Een bijzonder indrukwekkende functie verscheen eigenlijk al in de Aceman voordat BMW er veel reclame voor maakte op de nieuwe iX3: uitzonderlijk soepel remmen in recuperatiemodus. Kies B op de keuzehendel en de Aceman kan zo naadloos tot stilstand komen dat het moeilijk is om het exacte moment vast te stellen waarop de auto stilstaat. Dit geeft het soort verfijnde, chauffeur-achtige remgevoel dat zeer weinig voertuigen kunnen evenaren, ongeacht het segment.

De één-pedaalmodus doet ook echt zijn naam eer aan. Zelfs met een enthousiastere rijstijl is er zelden enige noodzaak om het rempedaal aan te raken, waardoor het zowel intuïtief als indrukwekkend effectief is in dagelijks gebruik.

Onze testauto miste het 360-graden camerasysteem, een optie die we zouden aanbevelen voor iedereen die regelmatig te maken heeft met smalle straten of krappe parkeerplaatsen, omdat het zicht naar buiten niet geweldig is. Gebaseerd op onze eerdere ervaring met Mini-auto’s, werkt het volledige surround view systeem uitstekend en lost het het probleem volledig op.

De bediening van rijhulpsystemen is een ander gebied waar Mini het goed doet. Europese regelgeving vereist dat bepaalde systemen, waaronder snelheids- en rijstrookwaarschuwing, bij elke start opnieuw worden geactiveerd. Het een paar seconden ingedrukt houden van de SET-knop op het stuurwiel schakelt de snelheids-waarschuwing snel uit, terwijl de resterende systemen kunnen worden aangepast via een speciale sneltoets op de middenconsole. Sommige concurrenten maken nog snellere aanpassingen mogelijk, maar de Mini doet het nog steeds erg goed.

Rijcomfort

Het rijcomfort is veel beter beoordeeld dan de algehele rijervaring. De ophanging vindt een verstandig evenwicht tussen stevigheid en comfort, met slechts af en toe hardheid over oneffen of repetitieve oppervlakken. Voor de meeste dagelijkse ritten en langere reizen blijft het perfect in orde.

Technische functies

De Aceman deelt de meeste technologie met de rest van het huidige Mini-modelgamma, wat we reeds uitgebreid hebben behandeld in eerdere rijtesten. Daarom focussen we ons opnieuw op de hoogtepunten. Het grootste probleem om direct te noemen is dat het infotainmentsysteem merkbaar traag aanvoelt volgens moderne maatstaven.

Het bovenste gedeelte van het scherm is permanent gereserveerd voor de snelheidsmeter, rij-informatie en meldingen, die zichtbaar blijven wanneer de auto rijdt.

Het ronde scherm zelf is een duidelijke knipoog naar Mini’s erfgoed, maar in het digitale tijdperk voelt de vorm onhandiger dan slim aan. Zeer weinig apps maken optimaal gebruik van de beschikbare ruimte, waarbij de meeste verschijnen als eenvoudige rechthoekige vensters in het midden van het scherm en grote gebieden eromheen ongebruikt laten.

Apple CarPlay is waarschijnlijk het slechtst. Het verschijnt als een klein vierkant in het midden van het grote ronde scherm, wat navigatie en kleinere interface-elementen onnodig moeilijk leesbaar maakt. Het resultaat zorgt er op de een of andere manier voor dat een gloednieuwe Mini ouder aanvoelt dan hij is.

Onze specifieke testauto had ook connectiviteitsproblemen en weigerde automatisch opnieuw verbinding te maken met onze telefoons wanneer we instapten. Elke nieuwe rit vereiste een ander langdurig verbindingsproces, wat al snel frustrerend werd.

Basisklimaatregeling zoals temperatuur en stoelverwarming blijven permanent toegankelijk rond de randen van het scherm. Gedetailleerdere aanpassingen vereisen het openen van een speciaal klimaatmenu, wat veel minder intuïtief en vooral onhandig te bedienen is tijdens het rijden.

Het startscherm zelf is logisch ingedeeld, met snelkoppelingen die leiden naar veelgebruikte instellingen en menu’s. Het is gedetailleerd, aantrekkelijk en gemakkelijk te begrijpen, maar de waanzinnig uitgesproken vertraging ondermijnt veel van dat goede werk.

Mini (Mini) biedt uitgebreide visuele aanpassingsmogelijkheden, afhankelijk van de gekozen rijervaring. Sommige instellingen zijn puur qua vormgeving, terwijl andere de rijkarakteristieken wijzigen.

Helaas is de sfeerverlichting gekoppeld aan deze rijervaringen, wat betekent dat men af en toe moet kiezen tussen de gewenste rij-instellingen en de interieursfeer die men verkiest.

Aan de positieve kant krijgt elke rijervaring zijn eigen graphics, geluiden en visuele thema, waardoor ze merkbaar meer persoonlijkheid krijgen dan de gebruikelijke rijmodusschakelaar.

Mini (Mini) en BMW hebben aanzienlijke inspanningen geleverd om het gebrek aan motorgeluid te compenseren. De kunstmatige geluiden behoren tot de aangenamere voorbeelden die momenteel beschikbaar zijn; ze blijven kalm tijdens normaal rijden en worden energieker wanneer de Boost-functie wordt geactiveerd. Er is zelfs een gesimuleerd schakelgeluid voor een beetje extra theater.

Onze testauto had de gaming-hub niet geïnstalleerd, wat het vinden van een ‘consolecontroller verbinden’-optie diep in de menu’s nogal amusant maakte.

Cabinegeluid

De cabine van de Mini Aceman JCW E is niet bijzonder goed geïsoleerd en behoort tot de luidere EV’s bij de meeste snelheden. De goede bouwkwaliteit compenseert echter het subjectieve gevoel van rust. De banden zorgen voor het meeste geluid bij lagere snelheden, terwijl de wind merkbaar meer binnendringt wanneer men op de snelweg versnelt.

Bij 60 km/u meet het interieurgeluid 54,5 dB, bij 90 km/u 56,3 dB en bij 130 km/u 63,7 dB.

Geluidstests worden uitgevoerd met een gespecialiseerde geluidsmeter die in de bekerhouders van de auto is geplaatst. De test wordt uitgevoerd met airconditioning en radio uit, en met behoud van een constante snelheid.

Acceleratie en remmen

Ondanks dat het de prestatiegerichte versie van de Mini Aceman is, blijft de JCW E een voorwielaangedreven crossover met iets meer dan 250 pk – wat tegenwoordig niet echt baanbrekend klinkt. Toch slaagt de Aceman JCW E erin de door de fabrikant opgegeven tijd te verbeteren en sprint hij van 0 naar 100 km/u in 6,1 seconden. Dit is niet traag en maakt de Aceman perfect voor dagelijkse sprints bij stoplichten, zolang er geen serieuze vierwielaangedreven concurrenten tegenover staan.

Remmen in recente BMW- en Mini-modellen was notoir ondermaats. De Aceman draait dat verhaal echter om en remt zelfverzekerd in slechts 35 meter. Dit is een geweldig gegeven voor de veiligheid, vooral gezien het feit dat we de test vier keer herhaalden met gelijke resultaten.

Acceleratie en deceleratie worden gemeten met een RaceBox-apparaat in de auto. De tests worden uitgevoerd met één persoon in de auto, met airconditioning en tractiecontrole uitgeschakeld.

Verbruik

De Aceman JCW E is een werkelijk efficiënt voertuig en behoort tot de meest efficiënte SUV’s en crossovers die we ooit hebben getest. Helaas vertelt efficiëntie alleen slechts een deel van het verhaal. Met slechts 49,2 kWh bruikbare batterijcapaciteit kan de Aceman die sterke efficiëntie niet vertalen naar een toonaangevende actieradius. Hij is meer dan in staat om dagelijks woon-werkverkeer en stadsritten aan te kunnen, maar langere reizen vereisen aanzienlijk meer planning. Bekijk onze gedetailleerde gedachten over de efficiëntie van de Aceman in ons speciale actieradiustestartikel!

Bij een constante snelheid van 60 km/u (bij 21°C) bedraagt de actieradius 473 kilometer, met een verbruik van 9,7 km/kWh. Bij 90 km/u (bij 21°C) zakt dit naar 351 kilometer, met een verbruik van 7,1 km/kWh. Bij 130 km/u (bij 21°C) bedraagt de actieradius 235 kilometer, met een verbruik van 4,8 km/kWh.

We meten het verbruik door overdag met constante snelheden op een identieke testroute te rijden. De tests worden uitgevoerd met airconditioning, alle veiligheidssystemen en radio aan. De gegevens komen van de boordcomputer van het voertuig. Specifieke testparameters zoals de omgevingstemperatuur worden per geval in de tekst vermeld.

Men kan ook de onderstaande widget gebruiken om de actieradius van de Mini John Cooper Works Aceman E te vinden in elke combinatie van snelheid en temperatuur die men nodig heeft. We hebben onze praktijktests en een complex model gebruikt om een schatting te geven die zo dicht mogelijk bij de werkelijke prestaties zou moeten liggen.

Laadsnelheid

Met een pieklaadsnelheid van slechts 95 kW is de Mini Aceman JCW E verre van een recordhouder wat betreft opladen. Zijn relatief kleine accu heeft iets meer dan een half uur nodig om van 10 tot 80% op te laden, wat op zichzelf niet verschrikkelijk is. Het probleem is dat veel concurrenten nu aanzienlijk grotere accu’s in de helft van de tijd kunnen opladen. Voor zo’n nieuw model lopen de laadprestaties van de Aceman al een generatie achter.

Concurrentie

In het drukke compacte crossover-segment heeft de Mini Aceman moeite om op papier op te vallen. Zijn grootste voordeel is eigenlijk dezelfde formule die de originele Mini meer dan een halve eeuw geleden succesvol maakte: een kleine buitenafmeting gecombineerd met een verrassend ruim interieur en bruikbare kofferbak.

Onze eerste concurrent is de Alfa Romeo Junior Elettrica. De focus bij beide voertuigen ligt op extravagante vormgeving en sterke voorwielaangedreven prestaties. De Alfa is lang niet zo ruim of praktisch, maar biedt veel betere materiaalkwaliteit en de optionele kuipstoelen zijn een ongeëvenaard aanbod in het segment. De Alfa biedt de beste rijervaring onder de concurrenten, maar het infotainmentsysteem is net zo beperkt als dat van de Mini.

De tweede concurrent komt uit Mini’s eigen modelgamma. De Countryman SE ALL4 is slechts iets groter, maar biedt vierwielaandrijving, een comfortabelere ophanging en een algeheel verfijndere rijervaring. Afhankelijk van de markt en gekozen opties kunnen de twee modellen ook verrassend dicht bij elkaar in prijs komen. Dat maakt de Countryman moeilijk te negeren, vooral voor kopers die de kleinere afmetingen van de Aceman niet absoluut nodig hebben.

Conclusie

De Mini Aceman JCW E doet meer goed dan de specificaties op papier aanvankelijk suggereren. Zijn kleine voetafdruk maakt hem echt handig in de stad, toch is er voldoende ruimte binnenin voor vier volwassenen en de kofferbak is respectabel gezien de afmetingen. De efficiëntie is uitstekend, de ophanging vindt een uitstekend evenwicht tussen stevigheid en comfort, en de kalibratie van het één-pedaalremmen kon niet beter zijn. Zelfs de 258 pk sterke aandrijflijn voelt pittig genoeg aan voor dagelijks gebruik.

Helaas voelt de Aceman ook aan als een auto waarbij het ontwerpteam zijn richting enigszins kwijt is geraakt. De besturing mist de betrokkenheid die van een Mini wordt verwacht, het infotainmentsysteem is frustrerend traag, de interieurmaterialen rechtvaardigen de premium positionering niet, en de bruikbare accu van 49,2 kWh beperkt de bruikbaarheid voor lange afstanden ernstig. Opladen met slechts 95 kW helpt ook nauwelijks.

En dit is geen weerwoord omdat de Mini Aceman JCW E onze recensent fysiek heeft gekneusd. Het is gewoon niet de meest rationele keuze in het segment, tenzij men de korte voetafdruk absoluut nodig heeft. Loyalisten kunnen beter kiezen voor de grotere maar veel verfijndere Countryman, terwijl iedereen anders bij andere fabrikanten terecht kan voor een beter totaalpakket, zij het zonder het intrinsieke Mini-charisma.

Pluspunten

• Meest vloeiende één-pedaal rijervaring in de branche.
• Ruim vanbinnen voor het compacte exterieur.
• Onderscheidende vormgeving met meerdere aanpassingsmogelijkheden.
• Uitstekende efficiëntie.
• Sneller dan geadverteerd.

Minpunten

• Waanzinnig goedkoop aanvoelend interieur.
• Traag infotainmentsysteem.
• Geen rij-feedback.
• Lange laadtijden ondanks de kleine accu.
• CarPlay-integratie past niet bij het ronde middenscherm.
• Geen vierwielaangedreven versie, zelfs niet als optie.
• De voorste armsteun lijkt van een bureaustoel te komen.