Renault 8 Gordini Concept: Blauwe lak, witte strepen, elektrische geest

Lang voordat de hot hatch het Europese idee van rijplezier werd, vereerden Franse rallyliefhebbers een kleine ‘schoenendoos’ genaamd “la Gorde”. In 1964 monteerde Renault een dwarsstroomkop op een midden-achter geplaatste motor, stemde de staartlastige, slingerachtige rijeigenschappen perfect af, voorzag de auto van twee witte racestrepen over een Bleu de France-lak, en gaf alledaagse automobilisten een masterclass in tegengestuurd rijden. Wie een originele Renault (Renault) 8 Gordini beheerste op een regenachtige Alpenpas, kon elke auto besturen – vraag het aan rallylegende Jean Ragnotti, die zijn legendarische voertuigbeheersing aan die achteras te danken had. En Renault besloot dat het een uitstekend idee zou zijn om deze achterwielaangedreven dwarsligger het elektrische tijdperk in te trekken. En ja, het model ziet eruit als geen ander.

De Renault 8 Gordini Concept is een elektrische restomod-studie die het crossover-sjabloon omzeilt en direct kiest voor een op motorsport geïnspireerde tweezits coupé. In tegenstelling tot de R17 restomod van ontwerper Ora Ïto of de Pierre Gonalons R5 Diamant kunstauto, werd deze machine intern ontwikkeld. De ontwerpstudio’s van Renault hielden een interne ontwerpwedstrijd, met meer dan 300 ingezonden schetsen, voordat de kanshebbers werden teruggebracht tot een paar kleimodellen op schaal 2:5. Het resulterende unieke exemplaar is bestemd voor de Renault Carwalk, de Autosalon van Parijs en uiteindelijk een plek in het Renault Collections museum in Flins.

Een eerbetoon aan een legende

De originele vierdeurs R8 was hoekig, smal en rechtopstaand, maar dit concept laat zijn schouders zakken om laag en breed te zitten over banden van verschillende breedte – 19-inch wielen voor en een 20-inch set die de achterzijde verankert. De conceptauto meet 4120 mm van bumper tot bumper, is vrij breed met 1880 mm en staat 1270 mm van het asfalt. Dat maakt het een radicaal laag, breed projectiel, dat veel agressiever oogt dan typische compacte elektrische auto’s die een groot accupakket onder de vloer moeten huisvesten. Het design is puur, doelgericht en heeft absoluut geen overbodige stijldetails.

Puurgewone ter vergelijking: een Alpine (Alpine) A290 hot hatch is 4000 mm lang, 1820 mm breed en staat veel hoger met 1520 mm. Een Mini (Mini) Cooper SE is een kortere 3860 mm van neus tot staart en 1755 mm breed, maar nog steeds een stuk hoger met 1460 mm. Een MG (MG) 4 EV XPower – een snelle elektrische auto met twee motoren – strekt zich uit tot 4287 mm lang, 1836 mm breed en 1504 mm hoog. De R8 Gordini Concept is langer en breder dan een A290, en zit bijna een kwart meter lager dan de MG4.

Rijplezier staat centraal

Verborgen in de gespierde achterzijde is een enkele elektromotor die 270 pk direct naar de achterbanden stuurt. De hyperelektrische auto’s van vandaag met twee motoren bieden vermogens van vier cijfers, maar 270 pk in een lichtgewicht carbon-composiet constructie is een ideale balans voor oprecht rijplezier. Geen zware voormotor die het insturen bemoeilijkt of de stuurrespons vermindert – u krijgt de onmiddellijke respons van het elektrische koppel dat direct naar achteren wordt gestuurd. Het is een configuratie die is ontworpen om het chassis bij het minste gas loslaten te laten roteren, waardoor u op de grens van de grip kunt dansen – net als het staartlastige origineel uit 1964.

Het concept ontleent veel kenmerken aan klassieke café racer-motoren, waarbij elk onderdeel dat de auto niet sneller maakt, wordt verwijderd. De voorkant heeft helemaal geen naden dankzij een race-achtige, uitneembare motorkap uit één stuk. De kenmerkende chromen sierlijsten van de jaren zestig zijn opnieuw geïnterpreteerd als scherpe karakterlijnen die in de flank zijn gedrukt en lucht naar de koelopeningen aan de achterzijde geleiden. Vooraan herstelt een zesvoudige LED-verlichting de verstralers die nachtetappes van de Tour de Corse verlichtten. De naadloos geïntegreerde achterlichten verdwijnen in de carrosserie totdat ze worden ingeschakeld. De dubbele witte strepen verbinden de neus, het dak en de interieurarchitectuur op elegante wijze.

Analoog interieur met knipoog

Het interieur bespaart ons de gebruikelijke doorlopende touchscreens over de hele breedte. De cabine is een ode aan analoge bediening, geschreven in geborsteld aluminium, mechanische schakelaars en veel Alcantara. Er zijn zes individuele ronde digitale meters, ingekapseld in dikke metalen randen die oude mechanische Veglia-instrumenten nabootsen en de ronde pods van de koplampen aan de buitenkant weerspiegelen. De middenconsole heeft precies nul haptische schuifregelaars – er zijn een aantal draaiknoppen om alles te bedienen, samen met een rij fysieke tuimelschakelaars op het dashboard, inclusief de speelse klikker van een geïntegreerde stopwatch.

De laag geplaatste kuipstoelen hebben ondersteunende carbon kuipen met centra bekleed met weelderig blauw corduroy – een mooie verwijzing naar de platte, geribbelde velours stoelen van de originele R8. De stiksels in de deurpanelen volgen ogenschijnlijk geometrische hoeken die doen denken aan de vibratiestrepen op circuits, waardoor de sfeer sparthaans en doelgericht blijft. Er is hier geen overbodig element; elk constructief element dient tevens als interieurafwerking. Laag achter het stuur zitten, met zicht over de omhullende dashboardkap, zijn de zichtlijnen naar voren volledig vrij van obstructie, wat u eraan herinnert dat rijbeleving voortkomt uit zicht naar buiten en weggevoel – niet uit eindeloze softwaremenu’s.

Natuurlijk is de pijnlijke realiteit dat Renault (Renault) erop staat dat deze retro-conceptauto een strikt uniek showmodel is. Het bedrijf brengt productierijpe retro-modellen op de markt – eerst met de Renault 5 E-Tech, daarna de functionele Renault 4 en vervolgens de eigenzinnige Twingo – maar deze Gordini-coupé zal de showroom niet halen en zijn leven achter fluwelen koorden in het Flins-museum doorbrengen. Het is een echte schande – het op de conceptplank laten liggen van zo’n op de bestuurder gerichte vorm is een gemiste kans voor een betaalbare elektrische sportcoupé. Desondanks spreken de techniek en vormgeving boekdelen over Renaults creatieve koers. De R8 Gordini Concept doet iets essentieels: het bewijst dat karakter, wendbaarheid en een speels karakter niet hoeven te verdwijnen met de verbrandingsmotor. En het doet me erg denken aan de Nissan (Nissan) IDx NISMO conceptauto uit 2013 – die zette de geruchtenmolen in lichterlaaie, met mensen die vroegen waar ze het geld moesten sturen voor de nieuwe Hakosuka. Er is duidelijk een serieuze vraag naar een sportauto geïnspireerd op legendes uit de jaren zestig en zeventig, en wie besluit dit serieus te nemen, zal een succesnummer in handen hebben.