Škoda Kodiaq: De ultieme zomertest voor de gezins
Journaliste Rebecca Chaplin onderzocht tijdens de zomervakantie, met alle gezinsritten en de start van het nieuwe schooljaar, of de Škoda (Skoda) Kodiaq bestand was tegen de dagelijkse hectiek.
De afgelopen zomer voelde als de eerste ‘echte’ zomervakantie sinds lange tijd. Zes weken lang waren beide jonge kinderen thuis; de één maakte zich op voor de basisschool, de ander wisselde van kleuterschool, en geen van onze reguliere opvangmogelijkheden was beschikbaar. Het was een zomer vol avonturen, veel autorijden en, zo bleek, een buitengewone hoeveelheid bagage.
De uitdaging van kinderfietsen en bagage
Het bijzondere aan kinderen is dat ze zo klein zijn, maar toch zoveel spullen met zich meebrengen. En net wanneer je denkt dat je de fase bereikt waarin je met minder bagage kunt reizen, groeien ze ergens uit en is een nog grotere vervanging nodig.
Deze zomer draaide alles om fietsen. Mijn zoon stapte over op een grotere fiets zonder zijwieltjes, wat misschien een kleine mijlpaal lijkt, maar het betekent dat zijn fiets nu overal mee naartoe moet. Ik moest zelfs zelf een fiets aanschaffen, want elke rit naar de winkels werd een excuus voor hem om een fietstocht te maken. Het positieve eraan is dat het nu een stuk makkelijker is om iedereen de deur uit te krijgen.
Ik vond een volwassen damesfiets, compleet met mandje, voor 25 Britse pond op Facebook Marketplace en schoof deze direct in de bagageruimte van de Kodiaq. Hoewel ik met mijn vermoeide hoofd niet kon bedenken hoe ik de middelste zitrij plat moest leggen, ontdekte ik dat simpelweg het naar voren schuiven van de stoelen voldoende ruimte creëerde om de hele fiets achterin te passen. Niet slecht voor een zevenzits gezins-SUV.
Dat betekende natuurlijk ook dat er ruimte gevonden moest worden voor de fietsen naast alle andere spullen die we bij elk vertrek van huis nodig leken te hebben.
Ruimte voor het hele gezin en meer
Gelukkig beschikt de Kodiaq over zeven zitplaatsen en een enorme bagageruimte wanneer de derde zitrij is weggeklapt, al is zelfs die de afgelopen maanden op de proef gesteld.
Bij één rit naar het vliegveld zaten we alle vijf in de auto, samen met zoveel bagage dat je je afvroeg of we überhaupt van plan waren terug te komen. Terwijl mijn partner probeerde nog een tas in de bagageruimte te proppen, moest ik hem eraan herinneren dat als we niet alles aan deze kant van de reis erin kregen, het aan de andere kant zeker niet zou lukken.
Uiteindelijk bleek zelfs de Mercedes-Benz (Mercedes-Benz) bestelwagen aan de andere kant moeite te hebben met onze verzameling tassen, kinderwagens en autostoeltjes, dus misschien verdient de Kodiaq wel iets meer lof.
Lange afstanden en de kunst van het inpakken
Nu de kinderopvang zes weken wegviel, brachten we een groot deel van de zomer door met regelmatige bezoeken aan opa en oma. Zij wonen ongeveer 160 kilometer verderop, dus bleven we meestal een paar dagen. Dit betekende het inpakken van vrijwel al onze bezittingen, plus voldoende snacks, speelgoed en entertainment om de reis te overleven.
Daarna volgde de uitdaging om de kinderen wakker te houden, zodat ze eenmaal aangekomen wel echt naar bed zouden gaan.
Mijn persoonlijke voorkeur ging uit naar het vermijden van die strijd door heel vroeg of heel laat te vertrekken, in de hoop dat ze dan zouden slapen en ik in alle rust een paar uur naar podcasts kon luisteren. Een zeldzame luxe tegenwoordig.
De onvermijdelijke sporen van jonge passagiers
Het nadeel van zoveel tijd in de auto doorbrengen met jonge kinderen is natuurlijk de staat waarin ze hem achterlaten.
Ik maakte inderdaad foto’s van hoe de arme Skoda eruitzag na een bijzonder bewogen reis, maar ik acht het niet gepast die met de lezers te delen.
Die handige kleine afvalbakjes in de deurvakken die ik in mijn vorige verslag prees? Het bleek dat ze niet opgewassen waren tegen de hoeveelheid wikkels en kruimels die mijn kinderen in slechts een paar uur konden produceren.
Waarom je sapje drinken als je het over je benen en autostoel kunt gieten? En wie hoeft speelgoed terug in de doos te doen als je het gewoon op de grond kunt gooien?
De lokale autopoetsers hebben deze zomer zeker goede zaken met ons gedaan, want eerlijk gezegd gingen sommige schoonmaakklussen mijn mogelijkheden te boven.
Conclusie en specificaties
Maar ondanks alles wat we erop hebben losgelaten, heeft de Kodiaq alles moeiteloos doorstaan. Het interieur bleek geruststellend slijtvast; er is altijd wel ergens ruimte voor nog een tas en het model was comfortabel genoeg om die reguliere ritten van 320 kilometer heen en terug veel minder als een karwei te laten voelen.
Nu september is aangebroken, wennen we aan een compleet andere routine. De lange zomerritten zijn vervangen door schoolslingers, afzetmomenten en de dagelijkse uitdaging om iedereen op tijd de deur uit te krijgen.
De fietsen gaan echter nog steeds overal mee naartoe, en ik vermoed dat de bagageruimte van de Kodiaq voorlopig niet veel rust zal krijgen.
Na zo’n zomer kan gerust worden gesteld dat de Kodiaq zijn plek binnen het gezin heeft verdiend.
Het geteste model, een Skoda Kodiaq vRS 2.0 TSI 265pk DSG 4×4 met zeven zitplaatsen, kost circa 58.145 CHF. De 2,0-liter TSI turbobenzinemotor levert 265 pk en 400 Nm koppel. De acceleratie van 0 naar 100 km/u bedraagt 6,4 seconden en de topsnelheid ligt op 230 km/u. De CO₂-uitstoot bedraagt 190–192 g/km. Gedurende de testperiode werd 3.014 kilometer gereden.
