Caterham Seven 310 Encore: een rijtest

Ondergetekende reed met de speciale editie Caterham Seven 310 Encore, een zorgvuldig samengestelde variatie op een bekende sportwagenformule.

Caterham (Caterham) is een kleine plaats aan de zuidpunt van de buitenwijken van Londen, net buiten de ULEZ-zone maar binnen de M25. Ik ben hier ongeveer anderhalf jaar geleden naartoe verhuisd, maar heb altijd al in de omgeving gewoond.

Wie echter op ‘Caterham’ googelt, krijgt geen nieuws over de wegwerkzaamheden op Church Hill of de nieuwe koffiezaak aan Croydon Road. Dat komt omdat deze plaats vooral bekend is – zelfs een beetje beroemd – als de geboorteplaats van Caterham Cars (Caterham Cars).

Het verhaal van Caterham Cars begint in 1973, toen Graham Nearn de rechten kocht om de Lotus (Lotus) Seven verder te bouwen – een minimalistische, lichtgewicht tweezitter aangedreven door een viercilinder Ford (Ford)-motor. De assemblage van de Seven verhuisde in 1987 naar Dartford, maar een showroom bleef naast het station van Caterham bestaan tot 2013. Ik herinner me nog dat ik als kind door de ramen staarde, gefascineerd door deze vreemde, bolvormige sportwagens.

Vandaag stap ik achter het stuur van een nieuwe Caterham Seven. Ook deze wordt aangedreven door een viercilinder Ford-motor en zijn uiterlijk is nauwelijks veranderd sinds 1973 (of zelfs 1957, toen de originele Lotus werd gelanceerd). Maar dat is precies de bedoeling; voor iedereen die bekend is met Sevens, voelt het rijden erin altijd vertrouwd. Een beetje zoals, nou ja, thuiskomen.

Afgeleid van de Seven 310

Caterham gebruikt sinds 2006 de volledig aluminium 1,6-liter Sigma-motor van Ford en heeft een voorraad hiervan aangelegd nadat Ford de productie in 2020 stopzette. Het merk is echter nu bezig met de laatste 25 exemplaren, wat het einde van dit tijdperk markeert met een speciale editie van de Seven: de 310 Encore.

Voor de oningewijden: Caterham biedt een reeks uiterlijk vergelijkbare sportwagens aan, van de prachtig eenvoudige Seven 170 met 85 pk tot de supercar-uitdagende Seven 620 met 314 pk. Er zijn ook roadsters in retrostijl en volbloed racewagens in het gamma.

De Seven 310 met 154 pk was zelf al een soort speciale editie. Hij begon als een optiepakket voor de middenklasse 270, met wat extra vermogen en een scherpere afstelling. Caterham erkende echter al snel de populariteit van de 310 door hem een vaste plaats in het modelgamma te geven.

Afgezien van de atmosferische Ford-motor zijn de basisprincipes een handgeschakelde vijfversnellingsbak, achterwielaandrijving en een leeggewicht van 540 kg. Om dat laatste cijfer in context te plaatsen: een Jaecoo (Jaecoo) 7 SHS, momenteel de bestverkochte auto in het VK, weegt ongeveer 1.800 kg.

Welkom bij de nieuwe orde

De Encore is direct herkenbaar aan zijn doorlopende carrosseriestrepen, die ook op de zijpanelen zijn aangebracht. Er is ook een opvallende keuze aan lakkleuren, elk vernoemd naar een beroemd lied: Blue Monday (hier afgebeeld), Orange Crush, Goodbye Yellow Brick Road, Green Light, White Noise of Back in Black.

Verdere esthetische aanpassingen omvatten een geventileerde, aerodynamisch geoptimaliseerde neus van de Seven 620, een radiateurgrille van de 420 Cup, voorvleugels in zichtbaar koolstofvezel en geanodiseerde zwarte (in plaats van chromen) accenten. Twee-delige 13-inch Apollo lichtmetalen velgen zijn voorzien van semi-slick Toyo R888R-banden.

Zowel de normale als de breedere ‘SV’-carrosserievormen zijn leverbaar – de laatste is gericht op degenen die moeite hebben zich in de krappe ruimte van een standaard Seven te wurmen. Dynamische upgrades omvatten een sportonderstel met een bredere spoorbreedte, verstelbare veerpoten en een verstelbare stabilisatorstang achter. Ook krijgt u een sperdifferentieel en stevigere 254 mm remmen vóór met vierzuigerremklauwen en een hoofdremcilinder van racekwaliteit.

Let op de zijdelingse uitlaat

Last but certainly not least is er de Ford Sigma-motor, hier gepresenteerd in zijn hoogste staat van afstemming, met scherpere bovenliggende nokkenassen, een lichter vliegwiel en een geherprogrammeerde ECU. Een totaal van 154 pk, samen met 168 Nm koppel, resulteert in een acceleratie van 0-100 km/u in 4,8 seconden en een winderige topsnelheid van 204 km/u.

Alles ademt door een zijdelings gemonteerde uitlaat die net onder uw rechteroor uitkomt – en het instappen in een Seven met korte broek tot een hachelijke onderneming maakt. Net als ik zult u waarschijnlijk eenmaal uw scheenbeen verbranden aan de hete uitlaatpijp, en die fout nooit meer maken. U kunt ook het kleine Momo-stuurwiel losmaken om de toegang te vergemakkelijken.

In tegenstelling tot de harde kuipstoelen van de sportievere ‘R’-modellen van Caterham, heeft de Encore zacht gevoerde lederen stoelen die ik zeer comfortabel vond. Er is echter nog steeds het gedoe van vierpuntsgordels vóór de rit, en u zult geen andere concessies aan comfort vinden. Toch zou Radio 4 onverstaanbaar zijn boven de mechanische kakofonie, terwijl airconditioning wordt geleverd door de open buitenlucht.

Licht en dakloos

Geloof het of niet, een dak is optioneel op de 310 Encore (1.150 CHF), maar het is een optie die Britse kopers zullen moeten aanvinken. Het verwijderen van de strakke stoffen kap duurt ongeveer vijf minuten en omvat veel metalen drukknopen, maar geen schaafwonden of vloekwoorden – in tegenstelling tot Britse sportwagens van vroeger. Eenmaal opgerold, kunt u het in de kofferbak van de Seven opbergen, die net genoeg ruimte biedt voor een paar boodschappentassen.

U kunt ook de lichtgewicht deuren verwijderen voor het volledige al fresco-effect, hoewel er geen plaats is om ze in de auto op te bergen. Toch biedt een Seven zonder deuren een van de meest unieke uitzichten in de autowereld, met rammelende wielophanging voor u en de weg die centimeters onder uw elleboog voorbij raast.

Het koolstofvezel dashboard is een vlak paneel met eenvoudige tuimelschakelaars en kleine, Encore-merkplaten. U rommelt onder het stuur om de kleine sleutel erin te steken en drukt vervolgens op een felrode startknop. Encore une fois? Graag zelfs!

Rijden met de Caterham Seven 310 Encore

Zelfs na zoveel jaren (en zoveel speciale edities) is er niets vergelijkbaars met een Seven. Dit is geen auto waarin u kunt rijden terwijl u nadenkt over die irritante files op Church Hill, of of u havermelk in uw latte verkiest. In plaats daarvan stroopt u de mouwen op en dompelt u zich onder in de ervaring.

Het gevoel om zo ver achterin de auto te zitten, direct boven de achteras, met de lange, gelamelleerde motorkap die zich voor u uitstrekt, voelt aanvankelijk vreemd aan. Er is een initiële rotatietraagheid die wordt veroorzaakt door de motor aan het ene uiteinde en de bestuurder/passagier aan het andere, wat u aanmoedigt om een bocht vol in te zetten, het binnenste voorwiel op de apex te richten en vervolgens het gaspedaal te gebruiken om uw aanvalshoek bij te stellen. Het klinkt moeilijk – zelfs ontmoedigend – maar voelt precies het tegenovergestelde. Zelfs op vochtige wegen en licht geprofileerde banden probeert de Seven u niet te verrassen.

U voelt de lichtheid van de auto bij elke input en respons. Van de eindeloos communicatieve besturing tot de resolute, op het circuit afgestemde demping, bruist de Encore van sprankelende energie. Als u een auto wilt voor roadtrips en weekendjes weg, is het waarschijnlijk allemaal wat veel. Maar voor een avondrit in de zomer, of om de spinnenwebben weg te blazen op een winterochtend, is het precies wat u nodig heeft. De beste Caterham Seven die ik heb gereden, om precies te zijn.

Een afscheid voor de Sigma

In sommige Sevens voelt de motor secundair aan het chassis, een bijrolspeler in plaats van de hoofdrolster. Dat is hier niet het geval. De Sigma-unit levert krachtige prestaties, toert furieus en blaft als een klassieke rallyauto, met een salvo van doffe klappen en plofjes bij het loslaten van het gaspedaal. Hoewel de 2,0-liter Ford Duratec-motor in de 360-, 420- en 620-modellen van Caterham uiteindelijk krachtiger is, is hij niet zo direct of charismatisch.

De handgeschakelde versnellingsbak komt van een Mazda (waarschijnlijk de MX-5) en zijn heerlijk mechanische, snelle schakeling helpt u het enthousiasme van de motor aan te wakkeren. De pedalen zijn ook goed geplaatst voor ‘heel-and-toe’-terugschakelingen – mits u kleine voeten heeft. Mijn schoenmaat 42 was prima, maar grotere mensen moeten misschien speciale rijschoenen dragen. Of zelfs op blote voeten rijden.

Geen enkele keer tijdens het rijden door Surrey en Kent had ik het gevoel dat de Encore meer aandrijfkracht nodig had. Een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 300 pk per ton is ruim voldoende op de openbare weg, vooral wanneer u geen elektronische hulpmiddelen heeft om het drama te verdunnen en/of uzelf te redden. Wat verfrissend om een nieuwe auto te rijden waarbij de eerste taak niet is om uit te vogelen hoe u alle piepende assistentiesystemen uitschakelt. De woordspeling is zeker bedoeld.

Bovendien hoeft u in een Seven niet snel te gaan om plezier te hebben. Zelfs rustig rondrijden met de deuren eraf is een heerlijke manier om de tijd te verdrijven. Vooral in de thuisstad van Caterham, waar het telkens als ik uitstap – onhandig over die hete uitlaat heen stappend – ‘mooie auto’-opmerkingen krijgt.

Conclusie: Caterham Seven 310 Encore

De 310 Encore kost 45.200 CHF als u hem zelf bouwt, of een extra 2.950 CHF als de fabriek in Dartford de assemblage voor u doet. Dat lijkt veel voor een auto met niet meer moderne gemakken dan een skateboard, maar bedenk dat een Lotus Emira minstens 89.850 CHF kost, terwijl de goedkoopste Porsche (Porsche) 911 nu 118.900 CHF kost. En geen van beide kan tippen aan het pure rijplezier van een Seven.

Caterhams staan ook bekend om hun zeer beperkte waardevermindering, wat de financiële klap zou moeten verzachten. U kunt er ook gewoon een kopen en hem voor altijd houden, in de wetenschap dat de wetgevers uiteindelijk een manier zullen vinden om eenvoudige, leuke auto’s zoals deze te verbieden.

Er wordt gespeculeerd dat een 1,3-liter turbomotor van Horse Powertrain – reeds gebruikt in de Caterham Academy racewagens – de Sigma binnenkort zal vervangen. In de tussentijd vormt de Encore een passend en tamelijk prachtig slotstuk. U kunt maar beter snel zijn; op het moment van schrijven zijn er nog maar een handvol van de 25 bouwplaatsen over. Als u er een koopt, breng hem dan naar Caterham en zeg hallo.