McLaren Artura 2026 rijtest

Ik heb altijd al willen rijden als The Stig, maar niet precies hier, en niet nu. Twintig jaar geleden verloor Ben Collins – de ‘fabrieksrijder’ achter het getinte vizier – de controle over een Koenigsegg (Koenigsegg) CCX in precies deze bocht. Hij crashte hevig en duur achterwaarts door een bandenmuur. Nu voelt het alsof de McLaren (McLaren) Artura (Artura) en ik hetzelfde lot kunnen ondergaan.

De bocht in kwestie is de volgas ‘Follow Through’, die dwars door het midden van Dunsfold Aerodrome snijdt – beter bekend als het Top Gear Test Track. Ik heb al ingestuurd, het is te laat om te remmen en ik rijd veel harder dan verstandig lijkt. Ik voel de auto licht worden en lichtelijk nerveus worden als hij de destabiliserende hobbel bij de apex raakt, maar ik probeer elk instinct dat me toeschreeuwt om gas terug te nemen, te negeren. Kalm, bijna sereen, stabiliseert de Artura zich op zijn onderstel, houdt zijn lijn vast en accelereert weg. Wauw, dat was snel.

Na de crash van Collins in 2006 voorzag Koenigsegg de CCX van een nieuwe achterspoiler om de neerwaartse druk en stabiliteit te vergroten. Maar terwijl ik de McLaren tot zijn grenzen drijf – en net iets verder – door langzamere, minder kritische bochten zoals Chicago, Hammerhead en Gambon, is het duidelijk dat deze supercar al goed afgestemd is. De Artura kan iedereen als The Stig laten rijden. Of je het gevoel geven dat je dat kunt, tenminste.

Een nieuw tijdperk voor McLaren Automotive

Net als de Alpine (Alpine) A110 of vrijwel elke recente Aston Martin (Aston Martin), is de Artura het bewijs dat lovende kritieken niet altijd leiden tot verkoopssucces. We gaven het geüpdatete 2024-model de volle vijf sterren in onze rijtest, toch blijft het een zeldzaamheid, zelfs voor supercar-begrippen. Wanneer zag u er voor het laatst een?

Er staan echter grote veranderingen op stapel in Woking. Het bedrijf heeft zojuist een investering van 500 miljoen CHF ontvangen om de komende zes jaar 1.000 banen te creëren en een nieuwe reeks auto’s te ontwikkelen – inclusief de oh-zo-onvermijdelijke SUV. Er is ook een nieuw ontworpen logo, een nieuwe fabriek in aantocht en het verbluffende McL 6GT-concept, dat naar verwachting in beperkte productie zal gaan in 2028.

Dit betekent allemaal dat de huidige modellen van McLaren op geleende tijd leven. Het einde van de 750S-productie is al gemarkeerd door de speciale editie 788HS, terwijl de GTS begin 2027 uitgefaseerd zou kunnen worden. De Artura zal waarschijnlijk niet ver achterblijven.

Dus toen er een uitnodiging kwam om de Artura opnieuw te bezoeken op Britse wegen, gevolgd door een snelle ronde op het Top Gear Test Track, greep ik de kans. Is de ‘instap-supercar’ van McLaren echt zo goed als ik me herinnerde?

Benzinekracht met een hybride stoot

De dag begint in het McLaren Technology Centre (MTC), waar zowel het sportwagenbedrijf als het kampioenschapswinnende Formule 1-team gevestigd zijn. Ontworpen door Norman Foster, lijkt het glazen, klinisch schone gebouw op een ruimtestation dat is geland in het landschap van Surrey. Voor de pure indrukwekkende uitstraling komt geen enkele andere autofabriek die ik heb bezocht – inclusief die in Maranello en Sant’Agata Bolognese – in de buurt.

Na een rondleiding langs verschillende McLaren F1’s, klassieke raceauto’s in verschillende stadia van demontage en de grootste collectie autosporttrofeeën ter wereld, word ik voorgesteld aan Richard Jackson. Als hoofdingenieur aandrijflijnen is hij verantwoordelijk voor het plug-in hybridesysteem van de Artura, dat een 3,0-liter turbogeladen V6 combineert met een 7,4 kWh-accu en een axiale flux-elektromotor.

Jackson liet weten dat de aandrijflijn van de Artura is ontstaan in navolging van de McLaren P1. Hij voegde eraan toe dat ze wilden bewijzen dat hybridisatie meer is dan alleen een Toyota Prius. De 120-graden V6 heeft een laag zwaartepunt en is ongewoon compact, wat helpt om gewicht te besparen. De motor is 40 kg lichter dan hun V8, terwijl de e-motor slechts 15 kg weegt. In totaal voegt de hybride hardware 80 tot 100 kg toe.

De technologie, sindsdien aangepast voor McLarens topmodel van 2 miljoen CHF, de W1, bespaart niet alleen brandstof, maar stelt de Artura ook in staat om 34 kilometer volledig elektrisch te rijden en – het belangrijkste – geeft hem een enorme extra dosis rijprestaties. Jackson voegde eraan toe dat motoren erg belangrijk voor hen zijn. Ze praten veel over de crescendo. Je moet de toeren jagen om volledig van de auto te kunnen genieten. Dit is genoteerd.

Op weg in de Artura Spider

Het eerste deel van mijn rit is een kronkelige wegroute van het MTC naar Dunsfold in de open Artura Spider (Spider). Het opvouwbare dak is gemaakt van koolstofvezelcomposiet en kan in 11 seconden onder de achterklep verdwijnen. Als het weer wat ‘Brits’ wordt, kunt u ook simpelweg de verticale achterruit laten zakken om het V6-geluid te versterken.

Het koolstofvezel monocoque chassis van de Spider maakt hem net zo stijf als de coupé, wat zijn vruchten afwerpt op gehavende landelijke wegen die helaas ook een beetje Brits zijn. Ik moest de hydraulische neuslift activeren op de ruwste stukken asfalt om te voorkomen dat de kinspoiler de grond raakte, maar de Artura voelde nooit nerveus of verward aan. Hij beweegt met behendigheid en precisie en geeft berichten door aan uw vingers, voeten en achterwerk met uiterste helderheid. Je voelt je volledig verbonden met de auto, in plaats van een tegenstander die hem probeert te temmen.

Zoals altijd bij McLarens is de hydraulische besturing een hoogtepunt. Terwijl zijn concurrenten allemaal vertrouwen op elektrische bekrachtiging, doet Woking de dingen nog op de ouderwetse manier – en de Artura is er beter door. Sterker nog, ik zou zeggen dat de perfecte gewichtsverdeling en de fijngevoelige feedback van de besturing de beste zijn van elke nieuwe auto die te koop is. Ja, zo goed.

Een supercar voor dagelijks gebruik

Zoals elke moderne supercar heeft de Artura meer motorvermogen dan u realistisch gezien op de weg kunt gebruiken – zonder opgesloten te worden, tenminste. Toch vergroot het plug-in hybridesysteem ook de veelzijdigheid van de auto.

Soms is het bijvoorbeeld fijn om gewoon in EV-modus te cruisen, genietend van de rustige rijervaring en de scherpe gevoeligheid in bijna stilte. Het gretige en altijd paraat zijnde koppel van de frisbee-grote elektromotor zorgt ook voor veilige en snelle inhaalmanoeuvres wanneer u niet van plan bent de toerenbegrenzer op te zoeken.

Evenzo, hoe graag ik de (V8, niet-hybride) McLaren 750S ook heb, het is een vrij compromisloze keuze voor een snelwegrit of een snelle boodschap. De Artura lijkt meer op een Porsche (Porsche) 911 Turbo: een supercar die je dagelijks met plezier zou kunnen rijden. Kies er een in een subtiele kleur – dus niet het kenmerkende Papaya-oranje – en hij valt bijna minder op, geholpen door bescheiden proporties en de afwezigheid van overdreven aerodynamische hulpmiddelen.

Het circuit op

Al die gemakkelijke verfijning betekent echter niet dat de Artura zijn prestaties niet kan verbeteren. Integendeel. Zo’n 700 pk en 719 Nm koppel worden via een automatische versnellingsbak met dubbele koppeling en een elektronisch differentieel naar de achterwielen geleid. Gebruik launch control en u kunt in 3,0 seconden naar 100 km/u sprinten. De topsnelheid bedraagt 330 km/u.

Bij aankomst in Dunsfold ziet het circuit er groter en intimiderender uit dan op televisie. Het brede asfalt maakt het kiezen van de juiste lijn nog belangrijker, en er zijn plaatsen waar het gras is beschadigd door slippende banden. Er is ook een verhoogd uitkijkpunt naast de lastige Hammerhead-bocht, zodat iedereen uw fouten kan zien.

Mijn ‘Stig’ is een van McLarens eigen fabrieksrijders. Hij doorloopt een veiligheidsbriefing met mij, helpt mijn rijpositie aan te passen en geeft een overzicht van de bedieningselementen van de auto. De standaard Club Sport-stoelen van de Artura bewegen in een elliptische boog om u stevig vast te houden, terwijl het stuurwiel volledig vrij is van knoppen. In plaats daarvan bevinden tuimelschakelaars op het instrumentenpaneel zich binnen handbereik, gebruikt om de aandrijflijn- en chassisinstellingen te wisselen tussen Comfort, Sport en Track.

Hoe een McLaren Artura te laten driften

We beginnen met een paar opwarmingsoefeningen op het circuit, inclusief een launch control-sprint. Blootstelling aan krachtige EV’s heeft veel verwende autojournalisten, waaronder mijzelf, nogal ongevoelig gemaakt voor directe, hevige acceleratie. Toch ontlokt de manier waarop de Artura van start gaat nog steeds een onvrijwillige “ooof”. Selecteer de launch-modus, houd de rem met uw linkervoet ingedrukt en druk vervolgens uw rechtervoet naar de vloer. Er is geen beweging in het chassis of gripverlies van de achterbanden; de Artura grijpt gewoon en gaat.

Onze volgende oefening maakt gebruik van de Variable Drift Control (VDC), waarmee u kunt bepalen hoeveel de auto zal glijden voordat het stabiliteitssysteem ingrijpt. De gemakkelijkste manier om het te testen is via een start met vol gas en rokende banden terwijl u de voorwielen draait – de ‘Ford (Ford) Mustang (Mustang) die een autoshow verlaat’-manoeuvre, met andere woorden. Met VDC ingeschakeld voert de Artura een sierlijke drift uit, pakt zichzelf dan weer op en schiet weg. Met de software uitgeschakeld is het een snelle herinnering aan hoe 700 pk u onmiddellijk en onherroepelijk zijwaarts kan sturen…

De laatste opwarming is een slalom tussen witte lijnen langs de landingsbaan, waarbij wordt geschakeld tussen rijmodi om het gedrag van de auto te ervaren. De adaptieve dempers hebben merkbaar meer souplesse in de Comfort-modus, Sport voelt uitbundig en speels aan, terwijl Track meedogenloos gericht is op rondetijden. In alle instellingen komen echter de geringe inertie van de Artura (leeggewicht is 1.498 kg voor de coupé, 1.560 kg voor de Spider) en de fundamentele middenmotor-balans duidelijk naar voren.

Tijd voor een Top Gear snelle ronde

Eindelijk is het tijd om het circuit te rijden – gelukkig zonder dat Jeremy Clarkson mijn naam achteraf aan het Power Lap-klassement toevoegt. Typisch in dergelijke situaties is uw onverdeelde aandacht gericht op het circuit zelf, in plaats van op de evaluatie van de auto, maar na een paar ronden – en een verkwiste jeugd kijkend naar het gouden tijdperk van Top Gear – ben ik er vrij zeker van dat ik weet waar ik heen ga.

Net als op de weg is er een diep gevoel van verbondenheid tussen de auto en de bestuurder. De Artura staat aan uw zijde, vloeiend wanneer u een reeks complexe bochten aaneenrijgt en vergevingsgezind wanneer u dat niet doet. Hij verbindt de punten rond Dunsfold met atletische souplesse en expressieve feedback, houdt het strak door Willson en Chicago, en glijdt vervolgens met plezier dwars door Bacharach.

Elektrische ‘koppelopvulling’ maakt de auto direct responsief, maar de motor houdt ook van toeren maken en draait met uitbundig enthousiasme naar zijn toerenbegrenzer van 8.500 tpm. Schakelen gaat eveneens direct, elke nieuwe verzet wordt met een stevige klap ingelegd, plus af en toe plofjes uit de dubbele uitlaten. Interessant is dat de lange, slanke schakelpaddles achter het stuurwiel werken met een tuimelsysteem, zodat u aan beide zijden kunt trekken of duwen om op of neer te schakelen.

Mijn enige klacht – en het is een bekende in Artura-rijtesten – is dat de motor meer karakter zou kunnen hebben. Net als de geëlektrificeerde V8 in een Lamborghini (Lamborghini) Temerario, klinkt de V6 van McLaren pas echt opwindend wanneer u de rode lijn nadert. Misschien zult u in normaal rijden de verfijning waarderen, maar ik zou de Track-modus verkiezen om het geluidsbereik van de auto te verbreden. Toch is het niets dat u niet kunt oplossen door een aftermarket-uitlaat te monteren.

Oordeel: McLaren Artura 2026

Met een prijs vanaf ongeveer 220.000 CHF, bevindt de McLaren zich in de tussenpositie tussen de veel duurdere Temerario en Ferrari (Ferrari) 296 GTB en (relatief) betaalbaardere supercars zoals de Porsche 911 Turbo S, Aston Martin Vantage en Mercedes-AMG (Mercedes-AMG) GT 63.

Als alternatief zou u een drie- of vierjarige Artura met minder dan 32.000 kilometer op de teller kunnen vinden voor ongeveer 125.000 CHF. In 2026 is dat Porsche 911 Carrera S-geld – en het levert u een volwaardige supercar met 700 pk op. Dat stemt tot nadenken, nietwaar?

De Artura heeft lange tijd in de schaduw gestaan van McLarens snellere en meer intuïtieve 750S, samen met enkele van zijn opvallendere, luidruchtigere concurrenten uit Italië. Het kost inderdaad wat meer tijd om zijn talenten te waarderen, maar er is hier een diepgang en volwassenheid die veel goeds belooft voor het volgende hoofdstuk van McLaren. Wat dat ook moge brengen.