Suzuki SFV650: Een rijtest van het model uit 2013

Herinnert u zich de Gladius nog? De motorfiets kende de ongelukkige timing van een lancering net voordat de economie – en daarmee de motormarkt – in 2008 instortte. Nu is hij terug, eenvoudigweg bekend als de Suzuki (Suzuki) SFV650.

Wat is nieuw?

Er is aan de motorfiets niet veel veranderd, behalve dat de naam Gladius is komen te vervallen. De SFV650 sluit daarmee aan bij Suzuki’s nieuwe beleid om motoren nummers in plaats van namen te geven.

De oorspronkelijke SV650, die in 1999 werd geïntroduceerd, was specifiek gericht op beginnende motorrijders. Maar dankzij zijn wendbare rijeigenschappen en algehele plezierfactor, sprak hij ook een breder publiek van meer ervaren rijders aan.

Vier jaar later, uit kostenoverwegingen, adopteerde Suzuki het frame van de SV1000 voor de SV650. Dit betekende het verdwijnen van de lage zithoogte, een van de cruciale aantrekkingsfactoren voor beginners bij de SV650. Pas in 2009, toen de SV650 werd vervangen door de SFV650, keerde de aantrekkingskracht voor nieuwe rijders terug dankzij de terugkeer van het lage zadel.

Voor 2013 bleef Suzuki vasthouden aan zijn populaire vloeistofgekoelde, met brandstofinjectie uitgeruste 645 cc 90-graden V-twin. De motor kreeg echter een krukas met een lagere roterende inertie (wat de acceleratie verbetert), nieuwe inlaat-/uitlaatkanaallengtes en een herzien uitlaatsysteem. Er is nog steeds een conventionele zesversnellingsbak en het vermogen wordt via een conventionele kettingaandrijving naar het achterwiel overgebracht.

De SFV, die afgelopen najaar opnieuw werd gelanceerd, is in de VS alleen verkrijgbaar in het zwart en ziet er eerlijk gezegd wat saai uit.

De motorfiets heeft de uitstraling van een naked sportmotor en vanuit sommige hoeken ziet hij er geweldig uit, terwijl andere vormgevingskenmerken, in onze ogen, ronduit vreemd ogen. De ongebruikelijk gevormde koplamp doet de SFV650 geen eer aan, en door de manier waarop de SFV650 is opgebouwd, lijkt het alsof al het gewicht aan de voorkant van het volledig stalen vakwerkframe wordt gedragen. Deze “borstzware” uitstraling wordt wellicht geaccentueerd door de grote opening tussen de bovenkant van de achterband en het spatbord. Wat het uiterlijk betreft, vinden we de SFV650 dan ook een compromis.

Met een natgewicht van 201,8 kg is hij niet bijzonder zwaar, maar hij verliest het van de lichtere Honda (Honda) CBR500R (192,8 kg), de Triumph (Triumph) Street Triple (182,8 kg) en de Ducati (Ducati) Monster 696, die met 182,3 kg de lichtste van allemaal is. Alleen de Kawasaki (Kawasaki) Ninja 650 is met 208,6 kg zwaarder.

De rechtopstaande zithouding van de SFV is goed. Het lage zadel van 785 mm is veel beter dan dat van de vorige generatie SV650, en de meeste rijders zullen bij stilstand beide voeten aan de grond kunnen zetten. Het probleem is dat het zadel een ander compromis is bij de SFV. Om een goede rijpositie te bereiken, is de SFV uitgerust met een flinterdun zadel, wat voor rijders met lange benen of zwaardere rijders na verloop van tijd ronduit oncomfortabel zal worden. Er is een oplossing in de vorm van een accessoirezadel van Suzuki dat extra vulling biedt, maar dat zal de zithouding op zijn beurt weer hoger maken.

De motorfiets heeft weinig uitrusting; alle instrumenten zijn ondergebracht in een enkel instrumentenpaneel in het midden van het stuur. Een lcd-snelheidsmeter, analoge toerenteller en alle gebruikelijke waarschuwingslampjes zijn aanwezig, inclusief een versnellingsindicator. Er is echter geen brandstofmeter, maar wel een waarschuwingslampje voor laag brandstofpeil, ondersteund door een lcd-reservetripcomputer. U zult dus zelf een idee moeten hebben van het aantal afgelegde kilometers om te weten hoeveel brandstof u verbruikt.

Met een tank van 14,4 liter en een gemiddeld verbruik van ongeveer 4,7 l/100 km zou u minstens 281,6 kilometer moeten kunnen rijden voordat u moet tanken.

Het stuur van de SFV is goed gepositioneerd en zou de meeste rijders moeten passen, waarbij alles binnen handbereik is. Echter, de uiteinden staan iets naar buiten gekanteld, wat voor de recensent wat ongemakkelijk was voor de polsen.

Aan de voorkant zijn er slanke 41 mm voorvorken die instelbaar zijn voor veervoorspanning. Ook de progressieve link-achtervering kan op zeven punten worden ingesteld. De rijeigenschappen zijn goed. Niet uitmuntend, maar voldoende voor de taak. U kunt met de instellingen spelen om een betere afstelling te vinden die bij uw rijstijl past, maar er is geen enorm merkbaar verschil tussen de diverse mogelijkheden.

De SFV beschikt over een drievoudig schijfremsysteem, dat het best als adequaat kan worden omschreven, met dubbele zwevende schijven van 290 mm aan de voorzijde en een enkele schijf van 240 mm aan de achterzijde. De remmen bieden een redelijke remkracht, maar er is zeker ruimte voor meer zonder dat ze te fel worden.

ABS is niet beschikbaar op de SFV, zelfs niet als optie. Suzuki biedt in andere markten wel een ABS-versie van de SFV aan, maar niet in de VS. Dit vinden wij een gemiste kans, aangezien het de aantrekkingskracht van deze motorfiets voor beginnende of onervaren rijders aanzienlijk zou vergroten. Echter, in dit concurrerend geprijsde segment zou dat waarschijnlijk de prijs de hoogte in jagen en de SFV nog duurder maken.

Hoe rijdt hij?

De Suzuki SFV is geen moeilijke of veeleisende motorfiets om te rijden. Sterker nog, het is een behoorlijk vermakelijke motorfiets, mede dankzij zijn geweldige V-twin motor die altijd gretig en gewillig is. Met 71 pk bij 8.400 t.p.m. en 63,7 Nm koppel bij 6.400 t.p.m. levert hij een flexibel en toegankelijk vermogensbereik.

Dat is meer dan genoeg om vlot uit bochten te komen en de SFV aarzelt niet om langzamer verkeer in te halen. U hoeft de motor ook niet te hard in toeren te jagen, want de vermogensafgifte is soepel en lineair zodra u boven de 3.500 t.p.m. komt. Daarna trekt hij zonder klachten door tot de rode lijn bij 10.500 t.p.m. Hij klinkt ook goed. Bij vol gas heeft de uitlaat een agressief, raspend geluid dat ons erg beviel.

In langzaam rijdend verkeer is de gashendel van de SFV echter wat lastig goed te doseren. Als je het gas dichtdoet en vervolgens weer iets opent, volgt er een lichte schok, en na verloop van tijd wordt dit een beetje irritant. De gashendel lijkt bij lage snelheden iets te gevoelig, en als u niet oplet, kan de motor in de eerste versnelling naar voren schieten. Meer ervaren rijders zullen dit waarschijnlijk niet eens merken, maar voor sommige beginners kan dit enigszins intimiderend zijn.

Tijdens het rijden is de SFV soepel en we vonden de motorfiets direct en wendbaar aanvoelen. Hij stuurt ook goed en geeft veel feedback aan de bestuurder, wat zorgt voor een goede balans tussen wendbaarheid en stabiliteit. Zodra u enkele van zijn eigenaardigheden onder de knie heeft, blijkt het een behoorlijk degelijke en leuke motorfiets om mee te rijden.

Het zadel biedt een goede zithouding. En omdat u meer rechtop zit dan op een sportmotor, kunt u ver vooruit kijken. Het probleem is echter dat, tenzij u een zitvlak van ijzer heeft, het dunne zadel geen echte ondersteuning biedt en behoorlijk oncomfortabel wordt.

De pluspunten

De SFV biedt een vermakelijke rit, als dat het enige is waar u naar op zoek bent. Ook de afwerking en bouwkwaliteit zijn uitstekend, en de V-twin motor is een pareltje. Als beginnersmotor is hij het overwegen waard, want na verloop van tijd zult u de vermakelijke en flexibele motorfiets leren waarderen.

De minpunten

Het uiterlijk is een compromis. Hij is niet spuuglelijk, maar er zijn enkele vormgevingskenmerken die erg vreemd zijn. Misschien zou de SFV beter ogen in een andere kleur of met het frame in een contrasterende kleur, zoals bij de oorspronkelijke lancering. Maar zwart is de enige keuze die we hier in de VS krijgen. De remmen zijn adequaat, maar ABS zou een zeer goede aanvulling zijn, vooral voor een beginnende rijder.

De gascontrole bij lage snelheden verdient aandacht, en het zadel is ronduit oncomfortabel.

De prijs

Met een prijs van CHF 7.999 is de SFV niet bepaald goedkoop, zeker niet vergeleken met het enorme aanbod aan motorfietsen dat een beginnende rijder zou kunnen overwegen. Een eerste optie zou de Honda CB500F zijn, die een kleinere motor heeft, maar verkrijgbaar is met ABS voor CHF 5.499, of zijn broer de CB500F voor CHF 5.999 met ABS. Beide motorfietsen zijn de afgelopen weken positief beoordeeld door de medewerkers van RideApart. De Ducati Monster heeft een fraai Italiaans uiterlijk en betere rijprestaties, maar kost enkele duizenden franken meer. De Triumph Street Triple (CHF 9.399) biedt veel motorfiets voor het geld, terwijl de Kawasaki Ninja 650 een ware koopje is voor CHF 7.599.

Wat anderen zeggen

Motorcycle-USA liet weten dat “deze motorfiets is afgeleid van de klassieke SV650 — een cultfavoriet onder motorfietsen, geprezen om zijn prestatie-prijsverhouding. Suzuki’s middenklasser levert een soepele spreiding van bruikbaar vermogen, wat hem perfect maakt om door de stad te toeren, dankzij zijn vloeistofgekoelde 645 cc V-twin motor.”

Conclusie

Sinds de eerste lancering in 2009 in de VS, gevolgd door enkele jaren van afwezigheid, staat de Suzuki SFV nu tegenover zeer stevige concurrentie.

Als motorfiets voor beginnende rijders zou de SFV op verschillende punten veel beter kunnen presteren – denk aan de gascontrole bij lage snelheden, verbeterde zit en betere remmen om te beginnen. Het is echter een sympathieke, competente motorfiets, die vermakelijk en lonend is om te rijden, en voor sommigen zal hij nog steeds veel zin hebben.

De uitdaging waar de SFV voor staat, is dat de wereld is verdergegaan, samen met al zijn concurrenten, die in sommige gevallen nu sneller, beter uitgerust en goedkoper zijn.

RideApart Beoordeling: 6/10