Aston Martin Vantage: een herboren icoon op de proef gesteld
De nieuwe Aston Martin (Aston Martin) Vantage blijft een van de meest elegante sportwagens in zijn klasse, maar kan nu ook de hartslag van zelfs de meest ervaren bestuurders versnellen, dankzij zijn krachtige V8-motor en vooral een zeer goed afgesteld chassis.
Een sterke betrokkenheid bij de Formule 1, successen in de internationale GT-racerij, modellen zoals de Valkyrie AMR om in 2025 mee te strijden om de overwinning op Le Mans… Het is duidelijk dat de komst van Lawrence Stroll aan het roer van het Britse merk, met een aanzienlijke kapitaalinjectie, een radicale verandering teweeg heeft gebracht, niet alleen in de autosportactiviteiten, maar ook in de straatmodellen. Een goed voorbeeld hiervan is de nieuwe Aston Martin DB12, vorig jaar gepresenteerd in Coupé- en Volante-versie. Of het model dat ons vandaag bezighoudt: de nieuwe Aston Martin Vantage. Een auto die voortaan niet langer alleen bewondering zal oogsten om zijn vormgeving.
Om meteen ter zake te komen: de vorige Vantage kon zich op het gebied van rijprestaties onder veeleisende omstandigheden niet meten met de besten in zijn klasse. Maar de zaken zijn drastisch veranderd. Met een nog krachtigere V8 en, belangrijker nog, met chassisafstellingen en een nieuw elektronisch differentieel, is de nieuwe Vantage, die een grondige evolutie blijft van het in 2018 gepresenteerde model, nu luxueuzer, comfortabeler, sneller… en bovenal een authentieke sportwagen wanneer het tijd is om de gordel strakker aan te trekken en de rijhandschoenen aan te trekken. Het merk claimt dat zijn nieuwe Gran Turismo een auto is die rijvaardigheid beloont, maar toch een opwindende ervaring kan bieden aan minder ervaren bestuurders. En na deze proefrit kan ik dat alleen maar beamen.
Puur spierballen: een atleet in pak
Geduld, we zullen het zo hebben over hoe de nieuwe Vantage presteert. Maar laat me eerst een paar regels wijden aan zijn vormgeving. Want ik weet zeker dat de kleur Orange Cosmos ook uw aandacht heeft getrokken… Weinig auto’s zien er zo goed uit, ongeacht de carrosseriekleur. Sterker nog, de dag dat ik hem ophaalde, deelde hij de garage met een ander exemplaar in het kenmerkende groen van Aston Martin, met veel carrosserie-elementen in een ‘schreeuwend’ geel contrast dat op elke andere auto smakeloos zou ogen. Maar de Vantage staat goed in elk pak dat je hem aantrekt, en er is genoeg om uit te kiezen: tot 17 tinten grijs en zwart, 10 in blauw en paars, 15 groenen, 5 roden, 7 oranjes, 11 zilvertinten… Zelfs geel! De catalogus is indrukwekkend, zelfs voor details zoals de kleur van de remklauwen, met 7 opties.
De styling is simpelweg bruut. Er zijn coupés die zich moeten ‘doperen’ met vleugels en spoilers om spierballen te tonen, waarmee je nooit een smoking zou kunnen dragen. Maar de Vantage toont sportiviteit en elegantie zoals weinigen dat kunnen. De nieuwe voorzijde, met een ‘netjes afgewerkt’ radiatorrooster, lijkt mij een duidelijk succes vergeleken met het vorige model, waar de integratie van de voorspoiler in het rooster het meest leek op een last-minute toevoeging. De nieuwe luchtinlaten onder de koplampen, die nu matrixunits zijn, de ventilatieopeningen in de motorkap zodat de V8 vrij kan ademen, de 30 millimeter waarmee de carrosserie is verbreed, die zijdelingse kieuwen, of een strakke, cleane achterzijde die de diffusor meer prominentie geeft, vormen samen een subliem geheel.
Onze testauto heeft bovendien een intensieve – en kostbare – koolstofvezelbehandeling ondergaan: er is ongespoten koolstofvezel te vinden op de splitter, de zijskirts, de spiegelbehuizingen, de sierlijsten rond de luchtinlaten en zijdelingse kieuwen, de achterste diffusor… Ook het dak is van koolstofvezel. Met de optie van een contrasterend zwart dak krijg je hetzelfde esthetische effect, maar zonder de gewichtsbesparing en de voordelen van een lager zwaartepunt die koolstofvezel biedt, wat bij een auto die zo laag en dicht bij de grond ligt minimaal zou moeten zijn, maar elk beetje telt.
De 21-inch gesmede velgen zijn ook spectaculair, maar wat ze omvatten, maakt het meeste indruk op mij. Aan de ene kant Michelin Pilot Sport S 5-banden, de echte volbloeden, als u mij de uitdrukking vergeeft. Ze zijn specifiek voor de Vantage ontwikkeld, en ik twijfel er niet aan dat ze een van de sleutels zijn tot het magnifieke dynamische gedrag van de auto. Aan de andere kant de optionele koolstofkeramische remmen. Ik loop vooruit, maar laten we dit onderdeel afsluiten: ik vond het gevoel dat ze bieden geweldig. De voordelen van koolstofkeramische remmen bij sportief rijden zijn onbetwistbaar, maar in ruil daarvoor voelen ze bij ontspannen rijden, wanneer ze nog niet op temperatuur zijn gekomen, vaak ‘moeilijk’ aan; in de Aston voelen ze echter aan als die van een luxeauto. En bovenal verminderen ze de onafgeveerde massa met bijna 30 kg vergeleken met de standaardremmen, een verbetering die zijn gewicht in goud waard is, gezien wat dit betekent voor het dynamische gedrag vergeleken met stalen schijven.
…en een interieur dat even comfortabel als sportief is
Ja, ik weet dat u popelt om te gaan rijden. Maar eerst een rondleiding door het interieur, dat nog ingrijpendere veranderingen heeft ondergaan dan de carrosserie. Het eerste wat verrast, is het niveau van superluxe en oog voor detail, vooral voor een sportwagen, waarbij materialen zoals handgestikt leder en koolstofvezel worden gecombineerd. Comfort ook, althans met de standaardstoelen of, hooguit, de ‘sport plus’-exemplaren. Er is een derde optie, de Performance-stoelen, die semi-kuipstoelen zijn, maar deze zijn enorm hard, zeer oncomfortabel voor dagelijks gebruik en maken het in- en uitstappen veel moeilijker.
Ik ben erg gecharmeerd van de nieuwe middenconsole, met veel fysieke bedieningselementen om de hoofdfuncties te bedienen zonder de multimedia-display te hoeven gebruiken. Er zijn directe toegangsknoppen om de klimaatregeling aan te passen, om het uitlaatgeluidniveau te wijzigen (mijn favoriet), of de adaptieve demping, voor tractiecontrole… En nu wordt een kleine hendel gebruikt voor de keuzehendel, in plaats van het vorige systeem met aparte knoppen voor elke transmissiepositie. De centrale draaiknop, met de startknop, roteert ook en laat u een van de vijf beschikbare rijmodi selecteren: Wet, Sport, Sport+, Track en Individual.
Noem me pietluttig, maar wat ik niet prettig vind aan deze console is die glanzend zwarte afwerking die fabrikanten zo graag gebruiken in high-end auto’s, die er heel elegant uitziet als hij schoon is, maar onmogelijk stof- of vingerafdrukvrij te houden is. Dezelfde afwerking wordt herhaald op de aanraakbediening van het multifunctionele stuurwiel, dat, net als de richtingaanwijzer- en ruitenwisserhendels, rechtstreeks uit Mercedes-Benz-modellen komt. Details die vergeven kunnen worden, vooral wanneer de V8 onder de motorkap, de ware ster van de auto, ook ‘geleend’ is van het merk met de ster.
En ik wil de inspanning van Aston Martin niet over het hoofd zien om de Vantage up-to-date te brengen op het gebied van connectiviteit, met het volledig in eigen huis ontwikkelde infotainmentsysteem, voor het eerst gezien in de DB12. Het heeft een 10,2-inch touchscreen dat veel beter is geïntegreerd in het dashboardontwerp, dat zeer goed werkt, hoewel het nu lager zit en je dus verder van de weg moet kijken om het te raadplegen. Het zou iets sneller en vloeiender kunnen zijn bij het navigeren door de menu’s, maar het doet zijn werk. In ruil daarvoor is het nieuwe digitale instrumentenpaneel veel completer. Er is ook een nieuwe smartphone-app waarmee je het voertuig kunt lokaliseren, interessante plaatsen naar het navigatiesysteem kunt sturen of kunt communiceren met de auto zelf en zelfs met andere Aston Martin-gebruikers. Wat ik wel miste, is draadloos Apple CarPlay; vooralsnog werkt het via een kabel, hoewel draadloos naar verluidt in een toekomstige update beschikbaar zal komen.
Tot slot een speciale vermelding voor het geluidssysteem. Het standaard systeem heeft 11 luidsprekers en 390 watt. Het optionele systeem dat in onze testauto was gemonteerd, is een Bowers & Wilkins-systeem met 1.170 watt en maar liefst 15 luidsprekers. Om eerlijk te zijn, heb ik er niet veel van genoten, omdat ik liever afstemde op de frequentie van de V8. Maar ik deed wel het spelletje om alle 15 luidsprekers in zo’n kleine cabine te vinden… en ik ben ze nog steeds aan het zoeken.
Twin-turbo V8: een motor die overtuigt
En eindelijk is het tijd om op de startknop te drukken. De V8 ontwaakt met een discreet gegrom, en we laten hem opwarmen terwijl we vertrouwd raken met de bedieningselementen. Het miezert licht, maar niet genoeg om in de Wet-modus te starten. Dat gezegd hebbende, houd ik de tractiecontrole op niveau 5 van de 8 instellingen die het biedt, wat de standaard is. Om dit te doen, drukt u de desbetreffende knop op de middenconsole enkele seconden in en draait u vervolgens aan de rijmoduskiezer. Niveau 1 is het meest restrictief, maar op niveau 5 moet u al voorzichtig zijn met uw rechtervoet. Als u het volledig uitschakelt, verandert de Vantage in een ware ‘driftmachine’.
Het rijden in de stad totdat u de open weg bereikt, is niet moeilijk, afgezien van de voorzichtigheid die nodig is bij verkeersdrempels of de garage-oprit, aangezien de voorspoiler zeer, zeer dicht bij de grond zit. Het zicht is goed en, ondanks de breedte en de lange motorkap, die eindeloos lijkt door te lopen, manoeuvreert hij goed. En zodra de ‘baan vrij is’, begint u er pas echt van te genieten. De originele Mercedes-AMG twin-turbo V8 is een absolute parel. Aston Martin heeft het motorvermogen met maar liefst 155 pk verhoogd ten opzichte van de vorige Vantage, en het piekkoppel met 115 Nm, tot 665 pk en 800 Nm. Om dit te bereiken zijn grotere turbo’s gemonteerd, samen met aangepaste nokkenassen, nieuwe smeer- en koelsystemen…
De gasrespons is simpelweg fantastisch. Ongeacht de gekozen versnelling of het toerental, de respons is altijd direct en krachtig. Het neemt niet af, zelfs niet tot aan de toerenbegrenzer, die iets voor 7.000 tpm ingrijpt, hoewel het voelt alsof hij zonder problemen nog 1.000 toeren hoger kan klimmen. En de ZF-versnellingsbak werkt zo goed dat je een transmissie met dubbele koppeling nooit mist. Ik test de gasrespons in de verschillende rijmodi, en je voelt echt het verschil.
Ik speel ook met de knop voor het uitlaatgeluid, dat zelfs in de meest sportieve stand nooit alarmerend wordt. Sterker nog, ik zou zeggen dat het klinkt als een Amerikaanse V8. Het is alsof hij zijn felheid wil verbergen, hoewel hij je trakteert op een ‘crackle’ bij vol accelereren of bij gas loslaten dat je hart sneller doet kloppen. Iets wat je nooit zult voelen in een elektrische auto, hoe capabel die ook mag zijn om in 3,5 seconden van 0 naar 100 km/u te accelereren, zoals de Vantage.
En een chassis dat bekoort
Deze auto is duidelijk snel, heel snel. Althans in een rechte lijn. Maar dan komen de bochten… en het regent niet meer, maar het asfalt is nog een beetje vochtig. Geabsorbeerd door het motorgeluid, spelend met de grote schakelpaddles achter het stuur, de remmen en de besturing aanvoelend om te proberen ‘contact’ te maken met de auto, merkte ik het nauwelijks. Maar het ‘geen angst’-lampje gaat aan (in mijn hoofd, niet op het instrumentenpaneel) en ik houd de tractiecontrole op niveau 5 en de Sport-modus. En de Vantage begint een vertrouwen in te boezemen dat ik eerlijk gezegd aanvankelijk niet had verwacht.
Normaal gesproken begin je niet af te stemmen op een auto als deze door bochten met een lichte tegenstuur te ronden, maar de Aston rolt er de rode loper voor uit. De verbinding met de auto is vanaf het allereerste moment totaal. Terwijl ik probeer iets later te remmen en eerder te accelereren bij elke bocht, herinner ik me enkele gegevens die ik van tevoren in het dossier had gelezen: een gewichtsverdeling van 50/50, een toename van de stijfheid met 30%, nieuwe adaptieve Bilstein DTX-dempers – dezelfde die Porsche gebruikt – een nieuw elektronisch achterdifferentieel… En in het bijzonder de zin die ik met fluorescerend geel had gemarkeerd: “De Vantage is een auto voor echte bestuurders, die hen uitnodigt de grenzen te verkennen. Hij beloont rijvaardigheid, maar is er niet van afhankelijk om een opwindende ervaring te bieden.” En ik denk dat dit een prachtige manier is om te beschrijven hoe deze auto is.
Het asfalt droogt op, de weg kronkelt, en het is tijd om over te schakelen naar de aanvalsmodus, dus ik selecteer het Sport+-programma en stel de tractiecontrole in op niveau 6. Zelfs dan voelt de Vantage nog steeds als een ‘beest’ dat zich zeer gemakkelijk laat temmen. Via elektronica, welteverstaan. Hoewel ik niets wil afdoen aan de banden, die fantastische Michelin Pilot Sport S 5, exclusief ontwikkeld voor de Vantage. Wanneer je een auto als deze rijdt, een die je zo gemakkelijk de grens laat bereiken en behouden, dan merk je pas echt of de banden hun werk doen.
Het was niet het juiste moment noch de juiste plaats, maar ik kon de Aston niet laten gaan zonder, al was het maar voor een paar momenten, de ‘Track’-modus te ervaren. We zouden tenslotte maar een paar uur samen doorbrengen. Zoals u zult begrijpen, is het onmogelijk om daar conclusies uit te trekken. Maar ik zal u één ding vertellen: ik kan geen andere auto bedenken waarmee u zich echt kunt uitleven door te driften, of constant op de grens kunt rijden om uw persoonlijke snelste ronde na te jagen, en waarmee u ook als een gentleman naar het circuit kunt rijden, met maximaal comfort en verfijning.
Ik heb altijd gezegd dat mijn favoriete auto, degene die ik met gesloten ogen zou kopen als ik een kwart miljoen euro te besteden had aan een sportwagen, een Porsche 911 Turbo zou zijn. Maar ik geef toe dat de Aston Martin Vantage mij soms deed twijfelen. Ik denk zelfs dat hij zich goed staande zou houden in een ‘wie-is-de-beste’-wedstrijd.
