Mini SE Electric: rijplezier blijft behouden

Ik hoor vaak dat rijplezier verdwijnt met de komst van elektrische mobiliteit. Mini (Mini) denkt daar anders over en gaf zijn elektrische model zelfverzekerd de ‘S’-toevoeging, die tot voor kort uitsluitend bij de sportieve benzine-hatchback hoorde. Dit afdoen als heiligschennis zou voorbarig zijn, want dit is absoluut geen alledaagse elektrische auto.

Hoewel Mini zelf nog nooit een volledig elektrisch model introduceerde, heeft moederbedrijf BMW (BMW) er uitgebreide ervaring mee. In plaats van actieradiusrecords na te jagen, bouwde het merk een elektrische auto die puur rijplezier biedt. De aandrijflijn van de elektrische Mini is afgeleid van de BMW i3, en alleen al een blik op de bandenbreedte suggereert dat deze auto zich richt op een publiek dat verder gaat dan alleen milieubewuste bestuurders.

Een 4 cm bredere spoorbreedte betekent aanzienlijk meer grip. Binnenin de auto is er ook een sportmodus, die verder te verbeteren is door de tractiecontrole in dynamische modus te schakelen. Hoewel de acceleratie van 0 naar 100 km/u in 7,3 seconden op papier misschien niet adembenemend lijkt, is de sprint vanuit stilstand werkelijk indrukwekkend en vermakelijk. Zijn grootste troeven speelt de Mini uit bij het accelereren tot de snelheden die in de stad zijn toegestaan. De Mini bereikt 96 km/u in 3,9 seconden, wat zeker sportieve hatchback-terrein is. Tel daarbij de directe respons van het gaspedaal, de precieze besturing en het lage leeggewicht voor een elektrische auto op (145 kg meer dan een standaard Mini S met automatische versnellingsbak, 188 kg minder dan een Renault Zoe). Het geeft ook een goed gevoel dat zelfs krachtig accelereren niet per se verspillend hoeft te zijn; dankzij sterke recuperatie wint de Mini veel verbruikte energie terug, zelfs bij sportief rijden. Zo geniet u vrijwel altijd van snelle acceleraties bij het verkeerslicht.

En het is zeker de moeite waard – de auto is nog steeds die goede Mini die we kennen en waarderen. De batterij is zo geplaatst dat deze de zithoogte voorin niet beïnvloedt, wat betekent dat u net zo laag kunt zitten als in een benzine-Mini. Het overgrote deel van het interieur is behouden, inclusief de keuzehendel van de automatische versnellingsbak, die ook zijn handmatige schakelpatroon heeft behouden – hoewel dit hier natuurlijk niet werkt, en de hendel na een paar seconden automatisch terugkeert. De laadpoorten bevinden zich waar normaal de tankklep zou zitten.

Zodra u de stad verlaat, stopt het rijplezier zeker niet. De Mini SE laat zich gewillig over landwegen leiden, en hoe meer scherpe bochten er zijn, hoe meer u zult genieten van de directe acceleratie die de elektromotor mogelijk maakt. Het is anders en minder mechanisch dan in een auto met verbrandingsmotor, maar ik kan niet zeggen dat ik er minder van genoot.

De auto provoceert niet in het stadsverkeer en laat zich discreet rijden; bij lagere snelheden produceert hij een futuristisch zoemend geluid, dat stiller is dan in de Renault Zoe, maar in tegenstelling tot de Franse auto niet uit te schakelen is – dit heeft blijkbaar te maken met de homologatiedatum. Pas wanneer de banden beginnen te piepen zonder enig motorgeluid en mensen om u heen beseffen dat dit geen gewone Mini is, zult u verbaasde gezichten tegenkomen. U kunt zelf kiezen hoe ‘elektrisch’ uw Mini SE eruitziet: er zijn vier uitrustingsniveaus, waarvan twee zeer opvallend en twee minder. De instapversie ‘S’ voegt een geel gedeelte toe aan de grille en gele buitenspiegels aan het gele embleem dat de elektrische aandrijving aanduidt; bij de ‘L’-versie krijgt u ook zeer opvallende asymmetrische velgen met de tegenwoordig enigszins ongebruikelijke naam ‘Corona’, voorzien van gele details, die voor de meeste mensen duidelijk maken dat dit model geen uitlaat heeft.

Daarentegen verschillen de uitrustingsniveaus ‘M’ en ‘XL’ niet fundamenteel van traditionele Mini’s, afgezien van een volledig gesloten grille en enkele emblemen; de luchtinlaat op de motorkap is ook behouden, hoewel deze hier is afgesloten. Onze testauto was uitgevoerd in Mini’s meest kenmerkende kleurstelling: British Racing Green. Aan de uitrusting ontbreekt niets essentieels; ik zou alleen een groter centraal scherm op prijs stellen, aangezien deze standaard 16,5 cm-unit niet veel groter is dan bijvoorbeeld die van een Samsung Galaxy Note 10. Wel krijgt u navigatie, parkeersensoren, een camera, Apple CarPlay/Android Auto, cruisecontrol en sfeerverlichting. De prijs lag net onder de één miljoen Tsjechische kronen, wat mij niet buitensporig lijkt voor een premium elektrische auto (omgerekend circa 40.000 euro).

Maar laten we terugkeren naar het dagelijkse leven met een elektrische auto – een actieradius van 232 kilometer kan immers in bepaalde opzichten beperkend zijn. Ik moet echter zeggen dat het voor mijn dagelijkse woon-werkverkeer naar de stad volledig voldoende was, en ‘s nachts opladen via een gewoon stopcontact was genoeg voor mij – van leeg tot vol duurt het ongeveer 15 uur. Als dat niet snel genoeg is, kan de Mini Wallbox dit in 3,5 uur doen. Tijdens een weekendrit moest ik wel een openbare laadpaal bezoeken, maar dankzij de ondersteuning voor 50 kW snelladen wordt u daar ook niet te lang opgehouden – de auto laadt in 35 minuten op tot 80%. Bij dynamischer rijden bleef het verbruik rond de 16 kWh per 100 kilometer, wat met een bruikbare accucapaciteit van 28,9 kWh neerkwam op een actieradius van ongeveer 180 kilometer. De kosten per kilometer zijn dan sterk afhankelijk van waar u oplaadt. Thuis zal dit ergens rond de 0,024 euro per kilometer liggen; op sommige openbare plaatsen is gratis laden nog steeds mogelijk.

Voor wie en waarom

Rest ons nog te beoordelen voor wie de elektrische Mini eigenlijk is en waarom u hem zou moeten kopen. Voor sommigen zal gratis parkeren in Praag, lage gebruikskosten en het niet hoeven betalen van tolkosten op autowegen de aantrekkingskracht zijn, maar dat kunnen andere elektrische auto’s ook. Mini heeft altijd gestaan voor individualiteit en rijervaringen, en ik ben blij te kunnen zeggen dat de geëlektrificeerde versie daarin niet verschilt. Het is zeker geen enige auto voor een gezin, maar dat was de klassieke benzine-Mini ook niet. Als tweede auto is het echter zeer zinvol, en ik moet toegeven dat elektrische aandrijving in een Mini verslavend is. Het blijft door en door een rijdersauto, en dat maakt hem uniek onder de elektrische modellen. Als iets bestuurders moet overtuigen om over te stappen op elektrische mobiliteit, denk ik niet dat het de cijfers in de ‘actieradius’-rij van een tabel zullen zijn.