Polestar 3: Geweldige rijervaring, maar ontbrekende functies teleurstellend

Toen ik de Polestar (Polestar) 3 voor het eerst reed tijdens de introductie in Jackson Hole, Wyoming, was dat in september 2024. Achttien maanden later, in maart 2026, is veel van de beloofde functionaliteit nog steeds afwezig. En dat is een vernietigend oordeel over de SUV, die ik graag bestuurde, maar waar ik minder prettig mee kon leven.

Eenvoudige functies, zoals het aanpassen van het muziekvolume of het overslaan van een nummer via het stuur, ontbreken nog steeds. De gebruikerservaring blijft onhandig en vereist te veel stappen voor te veel handelingen. Acht van de twaalf knoppen op het stuur zijn 99% van de tijd volledig nutteloos. En vrijwel alle andere knoppen zijn weggelaten, zelfs de schakelaars voor de achterruiten aan de bestuurderszijde. In plaats daarvan is er een frustrerende tuimelschakelaar, een kille manier om een paar centen te besparen op een testauto die meer dan 93.000 CHF kostte.

Het is niet alleen dat deze keuzes op zichzelf frustrerend zijn. Het is dat ze er fundamenteel niet in slagen om te leveren wat het belangrijkste verkoopargument van deze auto zou moeten zijn.

Laat me dit toelichten.

(Volledige openbaarmaking: Polestar leende mij een Polestar 3 Dual Motor van modeljaar 2025 met het Prestatiepakket voor deze rijtest. De auto werd geleverd met een volle accu en werd teruggebracht met een minder volle accu.)

Een ware software-gedefinieerde elektrische auto

Toen de Polestar 3 en zijn mechanische tweelingbroer, de Volvo EX90, in 2024 verschenen, werden ze geprezen als de eerste echt in Europa ontwikkelde software-gedefinieerde voertuigen (SDV’s) die in de VS te koop waren.

Dat is geen geringe prestatie. De SDV-revolutie is enorm en wordt massaal onderschat. De CEO van Ford liet onlangs weten dat het een grotere transitie is voor de auto-industrie dan de overgang naar elektrische voertuigen, en ik denk dat hij absoluut gelijk heeft. Want je moet weten hoe je geweldige SDV’s maakt om geweldige elektrische auto’s te kunnen bouwen. Een SDV heeft een software-architectuur die eigendom is van en rechtstreeks wordt bijgewerkt door de fabrikant, niet door verschillende externe leveranciers.

Het klinkt eenvoudig, maar het is een enorme waardeverhoging. Het betekent dat je de hoeveelheid bedrading in de auto drastisch kunt verminderen, systemen die voorheen geïsoleerd waren met elkaar kunt laten communiceren en alles van de aandrijfunits tot de deursloten draadloos kunt bijwerken. De voordelen van een echte SDV verklaren waarom Tesla’s vloeiendere software, frequentere updates, lagere kosten en gepolijstere gebruikersinterfaces hebben dan traditionele elektrische auto’s. En Volvo en Polestar waren hierin echt vroeg; Mercedes en BMW lanceren nu pas hun eerste SDV’s in deze markt.

Maar consumenten zullen een SDV niet puur kopen omdat deze software-gedefinieerd is. De meeste mensen hebben geen idee wat dat zelfs betekent. De waarde zit in het creëren van een goedkopere auto, met een betere software-ervaring en een hogere updatefrequentie.

En hierin zijn Polestar en Volvo er tot nu toe niet in geslaagd de belofte waar te maken.

Waarom duurt dit zo lang?

Een belangrijk verkoopargument voor SDV’s is snelle upgrades. Dus toen vertegenwoordigers van Polestar me in september 2024 vertelden dat stuurwielbediening voor muziek snel zou komen via een draadloze update, geloofde ik ze. Ik voelde immers de fysieke knoppen onder mijn vingers klikken. Ze werkten voor het verstellen van de spiegels, de paar keer dat je dat doet. Alles is verbonden.

Ik ben geen programmeur, maar het lijkt erop dat de oplossing voor dit probleem vrij eenvoudig is. Een variatie op: ‘als VolumeOmhoogKnop == ingedrukt {Volume+1}’. Zoals ik al zei, ik ben een leek, maar ik kan me niet voorstellen hoe dit 18 maanden zou duren. Een woordvoerder van Polestar liet weten dat de functie nu zal worden toegevoegd via een draadloze update na de lancering van de vernieuwde Polestar 3 van modeljaar 2027. Waarop ik zeg: als ik moet wachten op een modelupdate halverwege de cyclus om een kernfunctie te krijgen die bij de lancering al beschikbaar had moeten zijn, hoe is dit dan precies een betere ervaring?

Eerlijk gezegd heeft het softwareteam van Polestar het druk gehad met… andere zaken. Maar de Polestar 3 en EX90 werden gelanceerd met veel softwarefouten, die het afgelopen jaar allemaal nauwgezet moesten worden opgelost. Dat harde werk werpt zeker zijn vruchten af. Het model van 2025 dat ik reed, had geen grote softwareproblemen. Maar het idee dat het bedrijf een product lanceerde dat zo onvoltooid was dat het een jaar moest besteden aan het bereiken van basisbetrouwbaarheid, terwijl de kernfunctionaliteit offline bleef, voelt precies als het soort zet dat veel consumenten heeft afgeschrikt van technologiegerichte voertuigen.

Frustrerende bediening

Zelfs afgezien van de ontbrekende functionaliteit, zijn er andere keuzes die ik niet begrijp. Ten eerste zijn er de raambedieningsknoppen, waar ik eerder al over klaagde. In plaats van een aparte knop voor alle vier de ramen die door de bestuurder te bedienen zijn, heeft de Polestar twee raambedieningsknoppen aan de bestuurderszijde, met een tuimelknop die schakelt tussen de bediening van de voor- en achterruiten. Dus als je alle vier de ramen wilt openen, druk je op beide schakelaars, dan op de tuimelknop, en dan weer op beide schakelaars.

Ik kan me niet voorstellen dat het weglaten van twee schakelaars en het toevoegen van een knop hen hier meer dan een frank heeft bespaard. En het is een frustrerende afweging als je — net als ik — graag met de ramen open rijdt en een hekel hebt aan windgeruis. Ik heb minstens één keer tijdens de meeste ritten die ik maak alle vier de ramen open, aangezien ik betaal voor deze heerlijke San Diego-lucht, en ik ga die gebruiken. Dus instappen en niet weten welke ramen open zouden gaan, was een hele klus.

Dat is niet het enige proces van één stap dat twee handelingen vereist in de Polestar. Ik ben niet zo’n brombeer als het gaat om bedieningselementen op het scherm, en ik vind dat de temperatuurregeling in een Rivian of Tesla goed genoeg is op het scherm dat ik zelden draaiknoppen mis. Maar dat komt omdat je je vinger kunt schuiven om dingen snel aan te passen. In de Polestar moet je op de temperatuur tikken, wat een submenu opent met de plus- en min-knoppen op ongeveer 25 mm afstand. Je moet dus niet één, maar twee kleine doelwitten raken tijdens het rijden. Hetzelfde geldt voor de verwarmde en gekoelde stoelen.

En terwijl je je vinger richt, moeten je ogen minstens een seconde van de weg zijn, wat genoeg is om het strengste bestuurderscontrolesysteem ter wereld te activeren. De Polestar 3 schold me voortdurend uit toen ik simpelweg probeerde door zijn eigen ingewikkelde systemen te navigeren. Hoewel het de best rijdende SUV in zijn klasse mag zijn, vereist het schakelen tussen alle rijmodi het navigeren door drie afzonderlijke schermen. Zelfs het openen van de kofferbak is niet eenvoudig, zonder fysieke knop en een ander menu om doorheen te navigeren.

Dit alles zou acceptabel zijn als het resultaat een onverslaanbare prijs was. Maar de Polestar begint bij 68.900 CHF en loopt op tot meer dan 90.000 CHF. Voor die prijs zou je niet zoveel compromissen hoeven te sluiten.

Er is nog hoop

Het beste deel van SDV’s is dat ze autofabrikanten in staat stellen om uw auto beter te maken nadat u deze heeft gekocht. Maar het ergste deel is de keerzijde van dezelfde medaille. Autofabrikanten weten nu dat ze iets onvoltooids kunnen lanceren en het later kunnen afmaken, wat gevaarlijk is in een tijdperk waarin de marges klein zijn en bedrijven druk voelen om snel te handelen.

Maar een ‘oude wereld’ automobiele zet zou dit kunnen oplossen: de modelupdate halverwege de cyclus. Alle Polestar 3’s komen al in aanmerking voor een gratis upgrade naar een Nvidia Drive AGX Orin centrale computer, die veel krachtiger is en een vloeiendere software-ervaring mogelijk moet maken.

Belangrijker nog, de hele auto krijgt een metamorfose voor 2027, met een nieuwe 800-volt architectuur die de laadtijden drastisch zou moeten verbeteren. En ja, Polestar zegt dat het af fabriek geleverd zal worden met functionele stuurwielknoppen. Dat maakt deel uit van een bredere inspanning van het bedrijf om in toekomstige ontwerpen veel meer fysieke bedieningselementen te integreren.

Dus alle hoop is nog niet verloren. Toch is deze hele ervaring een verder bewijs dat je nooit een auto moet kopen op basis van een belofte over hoe deze morgen zal zijn. Je moet wachten tot hij vandaag goed genoeg is, en updates behandelen als een leuke bonus. Want als je eenmaal een bedrijf je geld hebt gegeven, heb je geen invloed meer. Je bent gewoon passagier. Dus houd moed en wacht op een product dat voor jou compleet aanvoelt.